Van de Donk over haar zware tijd in Londen: "Echt heel taai"

Bij haar eerste ontvangst in Londen schrok de ervaren international, die topfaciliteiten bij clubs als OL Lyonnes en Arsenal gewend was, wel even. "Oh jeetje!", dacht Van de Donk destijds. "Waar ben ik nou beland? Het was hier echt heel oud, het zag er echt niet uit. Ik had een beetje gevoel terug bij af te zijn. Maar dit is toch ook wel weer leuk. Best knus." Ze wist echter dat investeerder Michele Kang grote plannen had: "Ik weet wat ze wil met deze club, ze heeft grote investeringsplannen en ik weet dat ze woord houdt."

Al snel sloeg het blessurenoodlot toe. Van de Donk liep een complexe knieblessure op, wat leidde tot een loodzware revalidatie. "Dit was echt de taaiste van alle blessures", vertelt ze over de eenzame maanden. "Het was niet alleen fysiek heel pijnlijk, ik vond het mentaal ook zwaar. Er was niet echt een eindstreep in het herstelproces, zoals bij sommige andere blessures. Ik ben positief ingesteld maar nu moest ik elke dag weer afwachten hoe het zich ontwikkelde."

De middenveldster moest maandenlang alleen in de gym trainen, terwijl ze haar teamgenoten buiten op het veld zag glunderen. De revalidatie bracht haar zelfs naar bijzondere plekken in het dorp. "Op een gegeven moment moest ik ook in het water oefeningen doen – gewoon hier in een publiek zwembad in het dorp. Soms ging de fysiotherapeut mee, maar meestal was ik alleen, tussen de zwemlessen van schoolklassen. Ik klaag niet, maar dat was wel even heel taai."

Ondanks alle tegenslagen dacht Van de Donk er geen moment aan om haar schoenen definitief aan de wilgen te hangen. "Nee, ik voelde toen en ik voel nu dat ik nog lang niet klaar ben met voetballen. En ik heb wel vaker geroepen dat ik aan een laatste seizoen begon, of laatste toernooi, maar daar kom ik dan elke keer weer op terug. Ik vind het moeilijk om te stoppen, ik ben er eigenlijk nog niet klaar voor. Ik kan gewoon niet zo goed opgeven. Als ik ergens voor teken, en ergens voor zeg te gaan, dan gá ik daar ook gewoon voor."

Haar status als topaankoop bracht bovendien een groot verantwoordelijkheidsgevoel met zich mee. "Ja, en ik wilde gewoon zo graag. Je wil niet herinnerd worden als iemand die alleen maar geblesseerd was." Nu de blessures achter de rug zijn, richt de focus zich volledig op de aankomende maanden: "Mijn doel is om er aan het eind van de zomer te staan straks in het pre-season – ook dat moest ik missen vorig jaar – dan weer helemaal fit worden voor het nieuwe seizoen."