Spitse blikt terug op debuut: "Was blij dat ze me eraf ging halen"

Spitse debuteerde op haar zestiende. "Dat weet ik nog heel goed. Mijn moeder kwam naar de supermarkt toe. Ik was daar twee weken aan het werk. Ze zei: Vera Pauw heeft gebeld en ze wil dat je meegaat naar Frankrijk. Dus ik achter die kassa vandaan, naar de baas toe van: Ik wil heel graag spelen voor Oranje."

"Ik had wel gedacht dat ik het talent zou hebben, maar dat het zo vroeg zou komen, dat niet. Ik was Vera heel erg dankbaar en nog steeds. Zij is degene die in mij geloofde en mij als jonkie erbij heeft gehaald. Eigenlijk ben ik niet meer weggeweest", vertelt ze met een glimlach. Spitse weet ook nog precies hoe haar debuut verliep. "We speelden tegen Engeland. Het was ook nog wel een belangrijke wedstrijd."

Ze vervolgt: "Ik werd eigenlijk gelijk voor de leeuwen gegooid, ik stond tegenover Kelly Smith. ik zei: Nee joh, ik ben niet zo zenuwachtig. Maar achteraf dacht ik: Zo, nou, dat voelde ik wel. Ik heb alleen maar achter haar (Smith, red.) aan gerend. Ik heb geen bal geraakt volgens mij. Ik was ook heel blij dat Vera mij eraf ging halen, want ik was echt op. Maar het was een moment om nooit meer te vergeten."

Dat ze uiteindelijk bijna twintig jaar voor Oranje zou spelen, had Spitse niet verwacht. "Maar ik weet wel wat voor karakter ik had. Ik geef niet op, ik ga door. Ik hou van een uitdaging. Toen ik zestien was, kwam ik daar. Het eerste wat Vera (Pauw, red.) tegen me zei was: Je staat nog lang niet in de boeken geschreven. Toen dacht ik eerst: Ik ben zestien, wat zeg je nou tegen mij?"

"Maar daarna, toen ik ouder werd, dacht ik: Je hebt wel gelijk, want ik ben er pas net en nu moet je het laten zien. Er komen is makkelijker dan er te blijven. Ik was continu bezig met: Hoe blijf ik daar? Wat moet ik doen in de training? Naar welke club moet ik toe? Zo ben ik continu bezig geweest met: Ik wil en zal blijven spelen in Oranje. En ook het liefst in de basis", lacht Spitse.