OranjeLeeuwinnen

Sherida Spitse blikt terug: "Het wordt nooit meer mooier dan 2017"

22 oktober 2025, 15:58

bron: OnsOranje

Sherida Spitse speelt volgende week haar allerlaatste interland voor de OranjeLeeuwinnen. Na een interlandcarrière van bijna twintig jaar zet de recordinternational er een punt achter. In gesprek met OnsOranje blikt ze terug op haar hoogtepunten in Oranje.

"Ik ben Europees recordinternational. Daar ben ik heel trots op. Toen ik wat jonger was en ik had honderd interlands gespeeld, dan dacht ik: Oh ja, mooi. Maar naarmate ik ouder ben geworden, geniet ik er meer van", geeft Spitse aan. "Dan denk ik wel van: Oh ja, dit heb ik zelf, met de mensen om me heen, wel gedaan."

Een interland die haar altijd is bijgebleven is de wedstrijd van 6 augustus 2017, de EK-finale in Enschede. "Dat zal ook nooit meer mooier worden dan dat. Ook niet op clubniveau, maar internationaal is dat ook nooit meer zo geweest. 2017 is een jaar om eigenlijk… Het wordt nooit mooier dan dat jaar. We worden Europees kampioen. Jens (haar zoon, red.) werd geboren. Alles viel samen."

"Die wedstrijd, de EK-finale, daar ging eerst nog aan vooraf hoe we het gingen doen. Het was nog niet helemaal top in het elftal. Het was nog niet helemaal afgestemd", vertelt Spitse. "Dus, of we gaan de hele goede kant op of het wordt helemaal niks. Uiteindelijk wonnen we dus van Noorwegen, de eerste wedstrijd. En uiteindelijk kwamen we in een flow. Toen kwamen we in een team dat heel veel van elkaar accepteerde. Daar gaat het uiteindelijk om."

Uiteindelijk klikte het bij Oranje en bereikte de ploeg de finale. "Toen scoorde Viev (Vivianne Miedema, red.). We hadden de tranen al in de ogen van: Nou, stop er maar mee, het is wel gedaan. Fluit maar af. Dat is wel mooi. Heel veel speelsters van ons speelden of hebben bij FC Twente gespeeld. Uiteindelijk speel je daar ook en word je Europees kampioen. Het is een dag om niet meer te vergeten."

De Leeuwinnen werden vervolgens gehuldigd in Utrecht. "We gingen op een boot, door de grachten. Nou, iedereen stond langs de grachten. Dat hadden we echt niet verwacht. We hadden trouwens ook niet verwacht dat er zoveel mensen bij die eerste wedstrijd zouden zijn voor ons. We zaten met kippenvel en tranen in de ogen in de bus. Dat was wel heel bijzonder. Maar met die huldiging… We kwamen het podium op en ik moest heel ver kijken, toen stonden er nog mensen. Dat was wel bijzonder, dat het zo enorm leefde in Nederland."