Schorel vertelt: "Dan ben je dus die vrouw met al die emoties"

Toch ging Schorel door na dat moment. "Een topsporter blijft doorgaan, zolang een trainer of degene die fysiek verantwoordelijk is voor de speler niet adequaat reageert en ‘stop’ zegt. Daar ligt een grote verantwoordelijkheid. Alleen toen wisten we nog vrijwel niks over de gevaren en risico’s van hoofdletsel. En ja, ik had de pech dat het slecht uitpakte", vertelt ze in Trouw.

Schorel bleek een hersenschudding te hebben en had daar uiteindelijk jarenlang last van. Recent bracht ze een boek uit, Als de bal harder aankomt - Mijn strijd om erkenning van het vrouwenbrein in de sport. Daarin schrijft ze onder meer: 'Ik vocht niet alleen tegen een blessure, ik vocht tegen een heel systeem dat niet voor mij ontworpen was'.

"Het brein van een vrouw is anders, maar de sportwereld behandelt vrouwen nog steeds als kleinere versies van mannen", legt Schorel uit. "Onze lichamen verwerken stress en blessures anders. Maar herstel- en trainingsprogramma’s houden nauwelijks rekening met deze verschillen, de sportgeneeskunde evenmin. Als ik een mannelijke sporter was geweest, had iemand me misschien eerder gezegd dat ik moest stoppen. Misschien had men mijn symptomen serieuzer genomen."

Ze voelde zich minder serieus genomen. "Als ik kwam dan keken ze naar mijn uiterlijk: ‘je ziet er goed uit’ en that’s it. Het was misschien niet zozeer seksistisch, maar wel volgens de redenering: de buitenkant is goed, dus dan moet de binnenkant ook wel goed zijn. Terwijl, heb je enig idee hoe beangstigend het is als je brein niet meer goed functioneert? Maar ja, dan ben je dus die vrouw met al die emoties. Het is mijn overtuiging dat vrouwen sneller worden afgewimpeld dan mannen. Ook omdat we worden bekeken als een man en een vrouw reageert gewoon anders op problemen."