Regina van Eijk openhartig: "Ik was toen alleen daarmee bezig"

"Weet je wat grappig is? Als je ergens bent waar je altijd van gedroomd hebt, went het zo snel dat je bijna vergeet hoe bijzonder het is", begint Van Eijk. "Ook als je speelt – je vergeet hoe leuk het eigenlijk is om te spelen. Hoe gaaf het is dat je in het buitenland bent, in een random stadion of op een prachtig veld."

"Nou ja, ik had natuurlijk een jaar niet gespeeld. Daarvoor had ik altijd wedstrijden, maar ik had er nooit echt van genoten. Het voelde altijd als pure druk, pure stress. Ik was alleen maar bezig met geen fouten maken. Maar die wedstrijd – en ik geloof dat het in Moldavië was – die herinner ik me nog zó goed", vervolgt de 23-jarige doelvrouw.

Van Eijk herinnert zich een moment van realisatie. "Ik liep het veld op en had echt zo’n filmmoment. Ik had een bepaald liedje in mijn hoofd en liep naar het einde van het veld. Toen draaide ik me om – echt belachelijk overdreven, maar goed. En ineens besefte ik het. Ik stond daar met een gigantische glimlach en dacht: Als iemand me nu ziet, denken ze vast dat ik gek ben", vertelt de Ajax-sterkhouder. 

"Maar het maakte me niks uit. Dat moment… toen voelde ik echt: Je moet genieten van wat je doet. Na een jaar keihard werken, na maanden van stress en vechten om terug te komen, stond ik daar eindelijk. En toen dacht ik: Yo, besef even. Wat doe ik eigenlijk voor werk? Ik vang een bal en daar kan ik van leven. Dit is mijn passie. En het is me gewoon gelukt. Dat besef voelde zó goed", besluit Van Eijk.