Regina van Eijk onthult: "Ik voelde me dan heel even onzeker"

"Ik ben mijn eigen grootste criticus. Ik weet dondersgoed wanneer ik een fout maak, wanneer ik voor lul sta, en wanneer ik die bal eigenlijk had moeten hebben. Dat voel ik meteen. Daarom heb ik ook heel bewust gekozen naar wiens mening ik luister. Er zijn maar een paar mensen van wie ik echt kritiek aanneem: mezelf, mijn keeperstrainer en eventueel mensen die écht verstand hebben van het vak", vertelt Van Eijk.

"Mensen die begrijpen wat ik elke dag train en waar ik mee bezig ben. Kritiek van buitenaf? Dat gaat bij mij meestal het ene oor in en het andere weer uit. Niet dat ik het niet hoor, ik hoor het wel. Maar ik denk dan: Oké, jij zit op de tribune of op de bank en hebt er een mening over… maar je begrijpt het vak keepen niet. En dat is gewoon hoe het is", vervolgt de Ajax-doelvrouw.

"Veel mensen snappen het vak niet. Andere keepsters? Daar luister ik wél naar. Daar kan ik kritiek van aannemen. Maar verder ligt mijn focus op mijn eigen proces. Ik weet waar ik in zit, wat mijn doelen zijn en wat de volgende stap is. Bij keepen hoort nu eenmaal dat het soms misgaat. Er vallen goals. Dat is part of the job. En mentaal moet je dat echt goed beseffen: Wat is je doel? Waar sta je in je proces? Maar vooral: van wie neem je iets aan en van wie niet?"

Van Eijk blikt terug op een blunder in de Champions League-wedstrijd uit tegen Roma. "Dat was een terugpass en ik maakte niet op tijd mijn keuze. Dat was op dat moment wel uitvergroot. Ik weet niet, ik denk dat ik het op TikTok zag. Een random guy had er een filmpje van gemaakt, of het stond op NOS. Voor mij waren er, in vergelijking met wat ik gewend was, best wel wat dingen over gezegd", vertelt ze.

"Ik voelde me dan heel even onzeker", vertelt de 23-jarige openhartig. "Maar toen dacht ik ook gelijk: Ja, het maakt voor mij eigenlijk niet uit. Dit zijn allemaal mensen die een mening hebben. Ik snap ook wel dat het een behoorlijke blunder was... op dat niveau. Het is wat het is. Dus voor mij was het in het begin even zo van: Oh, wat moet iedereen nu denken?"

"En toen kreeg ik eigenlijk weer dezelfde mindset van: Dit is op kleine schaal, dus moet je het ook op grote schaal denken. Het duurde misschien een paar dagen langer, maar ik bedacht voor mezelf: Het is wat het is. Maar het komt gewoon niet echt binnen. Maar uiteindelijk was het ook van: Ja, je voelt wel wat ze zeggen, maar het komt niet echt binnen", besluit Van Eijk.