Vera Pauw: "Weet dat ik een roepende in de woestijn ben, maar..."

"Hormonaal wordt het lichaam voorbereid op een zwangerschap, dus banden in en om de knieën worden, zeg maar, weker. Daarmee komt er meer ruimte in het gewricht", legt de voormalig bondscoach van onder meer Oranje uit in het Noordhollands Dagblad. "Dat betekent dat er automatisch meer druk wordt gelegd op de coördinatie om de bewegingen op te vangen. Overigens geldt dit ook voor de banden in het bekken, al is daar nog nooit bij mijn weten een link gelegd naar de oorzaak. Ik ben daar wel nieuwsgierig naar."

Er is echter meer aan de hand, zo denkt Pauw. Zo wordt er steeds meer in de sportschool getraind. "Maar dan worden vooral de grote spiergroepen sterker gemaakt die de stabiliserende werking overnemen van de spieren die daarvoor bedoeld zijn: de zogeheten stabilisatoren in het bekken. Veel fitnessapparatuur kent slechts één richting van bewegen, een eendimensionaal bewegingspatroon."

"Deze vorm van krachttraining verstoort daardoor de coördinatie in de multidimensionale bewegingsrichtingen die voetbal en andere fysieke balsporten vragen", ziet Pauw. "Ik weet dat ik een roepende in de woestijn ben, maar ik ben er heilig van overtuigd dat de vele knieblessures bij vrouwen vermijdbaar zijn. Ik heb in elk geval bij selecties die ik in de afgelopen twintig jaar langere tijd onder mijn hoede had, niet te maken gehad met kruisbandletsel", wijst ze.