Ongelijkheid tussen mannen- en vrouwenvoetbal biedt verrassend veel kansen

Veel speelsters verdienen nog steeds te weinig om volledig van het voetbal te kunnen leven. Ongeveer de helft van de vrouwen in de Eredivisie heeft er een baan naast. Ook zijn er clubs die nog geen cao hebben voor hun vrouwenteams, waardoor bijvoorbeeld zwangerschapsverlof niet altijd goed geregeld is. Die ongelijkheid is dus nog duidelijk aanwezig. Terwijl de mannen straks tijdens het WK voetbal 2026 voor mannen op wereldniveau in actie komen met miljarden aan prijzengeld, moeten de vrouwen het met veel minder doen. De prijzenpot voor het WK vrouwenvoetbal bedraagt 97 miljoen euro, terwijl die bij het mannentoernooi in Qatar maar liefst 391 miljoen euro was. Het verschil is enorm, maar sommige experts zien hierin juist ruimte voor groei en vernieuwing.

Geld is niet alles, zeggen kenners

Volgens oud-international Leonne Stentler is het duidelijk dat de salarissen voor vrouwen omhoog moeten. Veel speelsters kunnen zich niet volledig op het voetbal richten, en dat merk je aan het niveau. Toch is ze geen voorstander van de extreem hoge bedragen die bij de mannen worden betaald. Volgens haar zit de charme van het vrouwenvoetbal juist in de puurheid van het spel. Minder toneelstukjes, meer passie. Een mooi voorbeeld komt uit de Verenigde Staten. De club Angel City in Los Angeles wil vrouwen eerlijk betalen, zonder buitensporige bedragen. Ze draaien inmiddels goed, deels door ticketverkoop en deels doordat ze een deel van hun winst teruggeven aan sociale projecten. Het laat zien dat succes ook op een andere manier kan worden opgebouwd. In Nederland is dat model lastiger toe te passen, omdat alle vrouwenteams volgend seizoen onderdeel moeten zijn van een betaaldvoetbalorganisatie. Binnen die structuren is weinig ruimte voor zo’n eigenzinnige aanpak. Toch laat Angel City zien dat er andere routes zijn dan simpelweg de mannen kopiëren.

Een ander soort sfeer

Het vrouwenvoetbal heeft ook iets wat het mannenvoetbal de laatste jaren soms kwijt lijkt te zijn: een positieve sfeer. Wedstrijden worden zelden overschaduwd door spreekkoren, geweld of gedoe op de tribunes. Ook sportmarketeer Pieter Kuijpers vindt dat het vrouwenvoetbal juist vanuit die kracht moet blijven werken. Volgens hem is het “het domste wat je kan doen” om het mannenvoetbal te willen nadoen. De positieve energie en gemoedelijke sfeer rondom vrouwenwedstrijden zijn volgens hem juist aantrekkelijk voor sponsors en gezinnen. Bedrijven die waarde hechten aan gelijkwaardigheid en maatschappelijke verandering zien hier kansen om zich te verbinden aan iets dat nog aan het groeien is.

Geloof in de toekomst

De potentie van het vrouwenvoetbal is groot, maar het geloof daarin ontbreekt soms nog. Stentler vindt dat er meer vertrouwen mag zijn in de toekomst van de sport. Dat begint al bij simpele dingen zoals het verkopen van shirts, meer media-aandacht en betere faciliteiten. Zaken die bij mannenvoetbal vanzelfsprekend zijn, worden bij vrouwen vaak nog overgeslagen. Het vrouwenvoetbal hoeft niet dezelfde weg te bewandelen als de mannen om succesvol te worden. Door te bouwen op eigen kracht en authenticiteit kan het een eigen plek veroveren, met een sfeer die dichter bij de kern van sport ligt: plezier, passie en verbondenheid.