Homepage » Hoofdnieuws » Staat het vrouwenvoetbal ook in Afrika op de kaart?

Staat het vrouwenvoetbal ook in Afrika op de kaart?

( 0 reacties)
Groenste stroom van Nederland
Staat het vrouwenvoetbal ook in Afrika op de kaart?

Iets bijzonders gebeurde op 3 december 2016. Uren voor aanvang van een wedstrijd in het Stade Ahmadou Ahidjo in de Kameroense hoofdstad Yaounde stroomde de bezoekers al binnen. Vijf uur voor de aftrap was het voetbalstadion met een capaciteit van 40.000 bezoekers tot de nok toe gevuld.

Het ging om de finalewedstrijd van de CAF Women’s Africa Cup of Nations: Kameroen tegen de grootmacht van het continent en tevens de uiteindelijke winnaar Nigeria. De enorme belangstelling werd gezien als een mijlpaal voor het vrouwenvoetbal in Afrika. Is de belangstelling voor het vrouwenvoetbal, net als in Nederland, ook in Afrika de afgelopen jaren verder gegroeid? Een blik op de staat van het vrouwenvoetbal in Afrika.

Afrika Cup

17 november is de twaalfde editie van de Women’s Africa Cup gestart in Ghana. Grote favoriet is Nigeria, het land won negen van de voorgaande elf edities en is met de 38ste plek het hoogst genoteerde Afrikaanse land op de FIFA wereldranglijst. Een groot aantal Nigeriaanse speelsters is terug te vinden in de absolute topcompetities van bijvoorbeeld de Verenigde Staten en Zweden. Andere kanshebbers zijn Ghana (47ste), Kameroen (49ste) en Zuid-Afrika (50ste). Verder hebben ook Equatoriaal Guinee (54ste), Algerije (80ste), Mali (88ste) en Zambia (116de) zich weten te kwalificeren voor het continentale toernooi. De drie beste landen van het toernooi mogen zich volgend jaar tijdens de wereldkampioenschappen in Frankrijk meten met landen als Nederland, de Verenigde Staten en Japan.

Gebrek aan financiële middelen

Op het mondiale niveau blijven de prestatie van Afrikaanse landen echter ver achter: geen land zit bij de top 30 en op wereldkampioenschappen werd in het verleden hoogstens de kwartfinale gehaald. Maureen Mmadu, assistent-coach van Nigeria is duidelijk in gesprek met Aipsmedia en stelt dat gebrek aan financiële middelen voor vriendschappelijke wedstrijden de belangrijkste oorzaak is: ‘Het gebrek aan speeltijd en de lange perioden waarin de nationale teams niet spelen, zijn de vloeken van het Afrikaanse vrouwenvoetbal. Europese teams spelen veel meer vriendschappelijke wedstrijden dan teams in Afrika en daarom zijn we niet te vinden in de top 30.’ Zo speelde Nigeria na de gewonnen finale van de Afrika Cup op 3 december 2016 haar eerste wedstrijd pas weer op 6 april 2018. Door het gebrek aan gespeelde wedstrijden zijn achttien Afrikaanse landen waaronder Egypte, Tunesië en Congo überhaupt niet opgenomen in de FIFA wereldranglijst.

Ook hebben weinig Afrikaanse landen een nationale competitie voor vrouwen. Hierdoor is het voor veel vrouwen onmogelijk om structureel wedstrijden te spelen en krijgen vrouwen geen kans zich te ontwikkelen. Nigeria is de grote uitzondering op de regel en organiseert al sinds 1990 de Nigeria Women Premier League. De laatste jaren lukt het echter steeds meer landen om een nationale competitie te organiseren: in 2010 vond de eerste editie van de Kenyan Women’s Premier League plaats, in 2012 werd de Ghana National Women’s League voor het eerst georganiseerd en in het voorjaar van 2019 zal ook in Zuid-Afrika dankzij een sponsordeal van 2 miljoen dollar met een bank een vrouwencompetitie van start gaan.

In de landen die wel een competitie hebben, moeten de meeste speelsters het voetbal echter vanwege het gebrek aan sponsors combineren met werkverplichtingen. Aangezien voetbal niet voor brood op de plank zorgt, zijn veel speelsters uiteindelijk genoodzaakt te stoppen. Wel zijn er kleine lichtpunten. Zo is Spedag Ladies uit Mombasa sinds kort de eerste club in de Kenya Women’s Premier League die kleine financiële vergoedingen biedt aan de speelsters.

Stigmatisering

Volgens The Guardian is er meer aan de hand met het vrouwenvoetbal in Afrika en worden voetballende vrouwen vaak geconfronteerd met stigmatisering. Zo werd tijdens de Olympische Spelen in Rio gespeculeerd over het geslacht van de Zuid-Afrikaanse Nothando Vilakazi en legde de Nigeriaanse voetbalfederatie de schuld van tegenvallende prestaties bij de aanwezigheid van ‘lesbische speelsters’. Voetbal wordt dus nog steeds gezien als een mannensport bij uitstek.

Er is dus nog een lange weg te gaan voor het vrouwenvoetbal in Afrika, maar stukje bij beetje zijn er toch kleine verbeteringen. Bovendien lopen er op de aankomende Africa Cup genoeg interessante speelsters rond die als rolmodellen kunnen fungeren voor miljoenen jonge meisjes op het continent. Voor Zambia speelt bijvoorbeeld Barbara Banda die vorige week nog als eerste Zambiaanse ooit haar debuut maakte in de Spaanse LaLiga, voor Kameroen speelt topspeelster Gaelle Enganamouit (van het Noorse Avaldsnes) en de aanval van de Nigeriaanse Super Falcons wordt geleid door meervoudig Afrikaans voetbalster van het jaar en voormalig spits van Liverpool en Arsenal Asisat Oshoal.

 

Tekst: Tjerk Faber

Reacties ›
Om een reactie te plaatsen dien je in te loggen of te registreren, dit duurt maar 1 minuut!