Merel van Dongen: "Ik wil nog steeds de baas van de FIFA worden"

"Tijdens mijn sportcarrière ben ik gebombardeerd met het idee dat alles mogelijk is. Grenzen zijn mentaal, Als je maar sterk genoeg bent kan je alles, dat soort dingen. De marathon in twee uur lopen? Kan. Met 6-0 achterstand winnen met 6-7? Tuurlijk. Als je maar niet opgeeft. Dat is zeker onderdeel van me geworden – ik ga tot het gaatje", schrijft Van Dongen.

"Sinds m’n voetbalcarrière voorbij is, ben ik erachter dat helemaal niet alles mogelijk is, en dat dat een veel bevrijdendere gedachte is", vindt de oud-international van Oranje. Niet alles kan, benadrukt Van Dongen. Ze heeft een voorbeeld: "Ik zou het bijvoorbeeld geweldig vinden om goed te kunnen zingen. Enige probleem: ik kan het gewoon niet."

De voormalig voetbalster geeft aan: "Als ik nu uren zou besteden aan zangles en alle tijd erin zou investeren, zou ik hoogstens in de maat kunnen blijven en de juiste toonhoogte kunnen aanhouden, maar Adele ga ik nooit worden. Accepteren dat dat nooit gaat lukken geeft me vrijheid, en leidt ertoe dat ik nog meer geniet van zingen onder de douche."

Van Dongen probeert niet meer de 'anything is possible'-mentaliteit te hanteren. "In plaats daarvan probeer ik te beseffen dat sommige dingen gewoon buiten mijn mogelijkheden liggen. Niet dat ik niet ambitieus ben: ik wil nog steeds de baas van de FIFA worden, de bondscoach van de mannen, en de grenzen opzoeken van tot hoe ver ik het kan schoppen in dit leven. Maar juist die grenzen geven focus en voldoening. Dat geeft ruimte om blij te zijn met wat je wel hebt: een baan, nachtrust zonder stress of een kind dat blij over straat loopt. Als niet alles kan, hoef je ook niet alles te willen."