Lieke Martens: "Ze zeiden: Meisjes horen niet te voetballen"

Lieke Martens aan het werk bij ESPN
Lieke Martens aan het werk bij ESPN Foto: © BSR Agency

Lieke Martens heeft in een openhartig interview met tijdschrift ELLE teruggeblikt op haar weg naar de absolute wereldtop. Waar jonge meiden tegenwoordig grote dromen kunnen najagen, was dat in de jeugdjaren van de Limburgse oud-aanvalster wel anders. Martens moest als enig meisje op de club constant vechten tegen felle vooroordelen van zowel leeftijdsgenootjes als volwassenen.

Als jong meisje had Martens constant het gevoel dat ze zich moest bewijzen tegenover sceptische teamgenoten en volwassenen. "Jongetjes zeiden toen ik jong was: Meisjes horen niet te voetballen. En ook ouders vonden het niet gebruikelijk. Ik was het enige meisje op de club. Voor de wedstrijd hoorde je dan: O dat meisje, daar winnen we wel even van. En daarna moesten ze toegeven dat ik best goed kon voetballen."

Niet alleen de opmerkingen waren een obstakel, ook de faciliteiten werkten destijds niet mee. Om haar dromen waar te maken, moest Martens al op jonge leeftijd ingrijpende keuzes maken en offers brengen die voor mannelijke collega's vaak ondenkbaar zijn.

"Ik mocht minder trainen omdat ik een meisje was, dus ik heb echt grote stappen moeten maken om überhaupt vier keer per week te kunnen trainen", vertelt Martens. "Op jonge leeftijd ben ik naar Amsterdam verhuisd om dat mogelijk te maken. Ik wilde laten zien dat vrouwenvoetbal niet per se mannelijk is, maar juist ook cool en marktbaar kan zijn."

Ze besluit: "Wat veel mensen niet zien, is hoeveel je er als vrouw voor moet laten. Ik ben jarenlang alleen naar het buitenland gegaan, terwijl mannelijke spelers vaak hun familie kunnen meenemen omdat ze daar het salaris voor hebben. Dat verschil is er nog steeds."

Lees meer:
0 reacties