Lammers over Oranje: "Als kijker voelde je dat het niet botert"

"Onuitgesproken frustraties over wie er in de spits moest staan — Van Persie of Huntelaar. Onrust, geroddel en ego’s: dan weet je dat het misgaat. Een laatste poging om tijdens een toernooi de koppen bij elkaar te steken, pakt zelden goed uit. Dan is het meestal al te laat", schrijft Lammers in haar column voor het Noordhollands Dagblad over het toernooi van 2012.

De voormalig hockeyster ziet overeenkomsten met het EK van Oranje van deze zomer. "Eerst was er succes: winst EK 2017 en een tweede plek op het WK in 2019. Een deel van de groep heeft het succes meegemaakt, een ander deel zat waarschijnlijk op de tribune in een oranje shirt om hun idolen aan te moedigen. Het team had te maken met groeipijnen, langdurige blessures bij de succesvolle generatie, maar de hoge verwachtingen bleven."

Lammers wijst naar de relatie tussen het team en bondscoach Andries Jonker. "Je voelde de spanning. Het begon al voordat het toernooi was begonnen: de vertrekkende coach Andries Jonker toverde een paar scherpe quotes uit zijn hoge hoed. De poppenkast-truc werkte nog wel tegen Wales, maar tegen het sterke Engeland viel Oranje als een kaartenhuis in elkaar. Speelsters en trainer spraken elkaar tegen in de media. Als kijker voelde je dat het niet botert."

In aanloop naar het duel met Frankrijk volgden volgens Lammers 'wanhopige pogingen' van de Leeuwinnen. "Om ons het gevoel te geven dat ze goed met elkaar hadden gesproken en echt geloofden in een stunt in het laatste groepsduel met Frankrijk. Ergens hoopte ik dat de speelsters zouden samenzweren, met een gemeenschappelijk vijand (de coach)."

Uiteindelijk slaagde Oranje er niet in om de poulefase uit te komen. "Onderpresteren doet pijn. Maar soms is dat precies wat nodig is. Om afscheid te nemen, om te vernieuwen en over twee jaar weer te verrassen, net als de mannen deden in 2014", sluit ze af.