"Kwam tot de conclusie dat vrouwenvoetbal eigenlijk veel leuker is"

Ronald Waterreus was zaterdag in Eindhoven zonder te weten dat daar de finale van de UEFA Women's Champions League plaatsvond. Dat veranderde echter al snel, zo schrijft hij in zijn column voor De Limburger.

"Kleine disclaimer vooraf: uw huisscribent is niet per se de grootste vrouwenvoetbal-aanhanger. Een paar jaar geleden schreef ik al eens dat de sport door onze strotten wordt geduwd. En zo denk ik er in zekere zin nog steeds over", geeft Waterreus aan. Zaterdag liep hij de finale dus 'tegen het lijf'. "Wat me opviel: de even hartverwarmende als vriendelijke entourage. Duizenden supporters van FC Barcelona en VfL Wolfsburg liepen door elkaar heen, vrolijk happend uit een Brabants worstenbroodje." "ME’ers, arrestatieteams, grommende herdershonden? Hoe ver ik ook uitkeek over de deinende menigte Catalanen, Duitsers en Nederlanders; nergens dreigde de sfeer ook maar één moment om te slaan. Later, in het met bijna 35.000 toeschouwers (!) volledig uitverkochte Philips Stadion, evenmin. Een feest was het", merkte de voormalig doelman. Hij wijst naar het mannenvoetbal, dat de afgelopen tijd bol staat van de incidenten. "Daar, in zonnig hartje Eindhoven, kwam ik tot de conclusie dat vrouwenvoetbal eigenlijk veel leuker is dan mannenvoetbal. Althans, de atmosfeer, die het gevoel ademde van een marathon of stadsbraderie. ‘Dit is’, zei ik tegen Inge, ‘wat voetbal eigenlijk altijd zou moeten zijn.’" Om is Waterreus echter niet: "Nog altijd kan het vrouwenvoetbal me qua niveau niet bekoren. Zelfs de finale van zaterdag oversteeg een willekeurige editie SV Venray-Groene Ster Heerlen niet. Maar één ding spreekt me enorm aan in deze tak van sport, die inmiddels door 162.000 Nederlandse meisjes en vrouwen beoefend wordt in clubverband. De supporters. Die zijn, in tegenstelling tot veel van hun mannelijke tegenpolen bij mannenwedstrijden, van Champions League-niveau."

Lees meer: