Komt de BeNe League terug in het vrouwenvoetbal?

Een experiment dat hoop gaf

De gedachte achter de BeNe League was simpel: samen zouden Nederlandse en Belgische clubs sterker worden dan ieder apart. Meer topwedstrijden. Minder eenzijdige uitslagen. Iets meer spanning in de competitie.

Clubs als FC Twente, Ajax, PSV/FC Eindhoven, Standard Luik en Anderlecht vormden de kern. Eerst speelden ze een nationale fase, daarna volgde een gezamenlijke competitie. Wie in die jaren een duel tussen bijvoorbeeld Twente en Standard bezocht, merkte dat het nét anders voelde. Geen klassieke derby, maar wel iets extra’s. 

Waarom het toch stopte

Na het seizoen 2014-2015 viel het doek. De samenwerking bleek organisatorisch ingewikkelder dan gehoopt. Verschillen in structuur tussen de bonden speelden mee. Sommige clubs wilden liever terug naar een volledig nationale competitie, met duidelijkere lijnen en meer herkenbaarheid voor het eigen publiek.

En eerlijk is eerlijk: het vrouwenvoetbal stond nog niet waar het nu staat. De middelen waren beperkt. De marges klein. Misschien was het idee zijn tijd vooruit. Of misschien was iedereen nog niet klaar voor zoveel verandering.

Sindsdien is er veel gebeurd

Wie nu naar het vrouwenvoetbal kijkt, ziet een andere wereld dan tien jaar geleden. Waar je vroeger met een paar honderd man op de tribune zat, staan nu geregeld duizenden supporters. Wedstrijden worden live uitgezonden bij ESPN. Speelsters maken internationale transfers alsof het de normaalste zaak van de wereld is.

In Nederland groeide de Eredivisie Vrouwen gestaag door. Ajax en FC Twente haalden Europese groepsfases. PSV werd stabieler. In België zette Anderlecht duidelijke stappen en bleef Standard het goed doen. Het verschil tussen beide competities is er nog, maar het is kleiner dan vaak wordt gedacht. En dat roept vanzelf weer een vraag op.

Zou het nu wél kunnen werken?

De omstandigheden zijn veranderd. Het vrouwenvoetbal is professioneler. De aandacht is groter. Commerciële interesse groeit langzaam maar zichtbaar. Een gezamenlijke competitie zou opnieuw kunnen zorgen voor meer topaffiches. Meer spanning in het seizoen. Meer internationale ervaring zonder direct afhankelijk te zijn van de Champions League. Maar het blijft ingewikkeld.

Clubs moeten hun kalenders op elkaar afstemmen. Tv-rechten moeten verdeeld worden. Reiskosten lopen op. En nationale identiteit speelt ook mee. Supporters hechten aan hun eigen competitie, hun eigen rivaliteiten. Sommigen zullen zeggen: juist nu is het moment. Anderen zullen denken: laten we eerst nationaal verder bouwen. Beide standpunten zijn te begrijpen.

De grens voelt kleiner dan vroeger

Wat wel veranderd is, is hoe voetbal wordt gevolgd. Wedstrijden tussen Nederlandse en Belgische clubs trekken niet alleen publiek in het stadion, maar ook online over de grens. De digitale betrokkenheid rond het vrouwenvoetbal groeit zichtbaar. In die bredere online sportomgeving bewegen uiteenlopende platforms mee die inspelen op die gezamenlijke markt, waaronder het Belgische casino BeCasino. Dat laat zien dat de belangstelling allang niet meer strikt nationaal is. De voetbalgrens is dunner geworden. Dat is misschien wel de grootste verandering sinds 2015.

Een nieuw model in plaats van een kopie?

Misschien moet de vraag niet zijn of de BeNe League exact terugkomt zoals hij was. Misschien is de betere vraag hoe samenwerking er anno nu uit zou moeten zien. Een gezamenlijke play-offfase? Een jaarlijks grensoverschrijdend toernooi? Of toch weer een volledige competitie? Het vrouwenvoetbal ontwikkelt zich snel. Wat tien jaar geleden ingewikkeld was, kan nu eenvoudiger zijn. Of juist complexer. 

Wat wel duidelijk is: het idee van samenwerking tussen Nederland en België duikt steeds weer op. 

Het idee blijft rondzingen

De BeNe League duurde maar drie jaar. Toch wordt er nog altijd naar verwezen wanneer het gaat over schaalvergroting in het vrouwenvoetbal. Misschien komt de competitie nooit meer terug in zijn oude vorm. Misschien wordt het een nieuw concept met een andere naam. Of misschien blijft het bij een gedachte-experiment dat af en toe weer op tafel belandt. Maar zolang het vrouwenvoetbal in beide landen blijft groeien, zal de vraag blijven terugkomen.