Kemper-Moorrees gaat stoppen: "Het vlammetje brandde niet meer"

"Het is voor mezelf een heel proces geweest", legt Kemper-Moorrees uit. Verschillende factoren speelden een rol, waaronder de jarenlange opofferingen en een zware blessure. "Ik ben vijftien à zestien jaar actief geweest op het hoogste niveau en ben veel van huis weg geweest. Ik keek er in de zomer erg naar uit om weer op het veld te staan, maar ik merkte op een gegeven moment dat het vlammetje niet meer zo brandde als voorheen."

De strijd

De weg terug na haar zware enkelblessure bleek mentaal zwaarder dan gedacht. "Ik heb mezelf als voetbalster op het veld echt opnieuw moeten terugvinden. Het heeft eerlijk gezegd als falen aangevoeld dat je niet meer echt jezelf bent. Je komt jezelf tegen. Je wil meer, maar je merkt dat het niet lukt. Dat is normaal na een blessure, dus ik heb mezelf de tijd gegeven om niet direct een beslissing te nemen. Maar gedurende het seizoen merkte ik dat dat gevoel bleef hangen, ook al ging het op het veld steeds beter."

Haar omgeving bood steun, maar de uiteindelijke knoop hakte ze zelf door. "Ik heb het proces echt voor mezelf gehouden en erover gepraat. Mijn man heeft daar nooit druk achter gezet of mij gepusht, het is echt mijn eigen keuze. Ik merkte simpelweg dat ik veel energie krijg van andere dingen doen."

Door de keuze nu al bekend te maken, creëert Kemper-Moorrees rust voor de slotfase van de competitie. "Ik voel dat dit gevoel niet meer gaat veranderen. Er valt nu een last van mijn schouders. Op een gegeven moment gaan er zaken spelen: ga je door of niet? Wordt je contract verlengd? Naar welke club ga je? Ik kan en wil daar niet over liegen. Ik wil open en eerlijk communiceren."

Met haar afscheid komt er een einde aan een indrukwekkende loopbaan die haar langs clubs als VVV-Venlo, FC Utrecht, PSV FC Twente, Fortuna Sittard en het Duitse SC Sand en 1. FC Köln bracht. Ook het Nederlands elftal staat op haar cv. "Het is bij één interland gebleven, maar ik heb wel 'het haasje'. Dat is iets wat je altijd hebt willen bereiken en uiteindelijk is dat gelukt. Natuurlijk had ik op meer gehoopt, daarvoor ben je topsporter, maar dat heeft helaas niet zo mogen zijn. Toch heb ik, als ik terugkijk, alles wel meegemaakt."

De tekst gaat door onder de afbeeldingen.

Vooral haar tijd in de Bundesliga koestert ze. "Ik heb vier supermooie jaren in de Bundesliga gehad. Duitsland voelt als thuiskomen en daar ben ik trots op. Nu het einde nadert, ga je pas bewuster nadenken over wat je allemaal hebt meegemaakt. De beelden en berichtjes die ik heb gekregen van trainers en oud-speelsters laten me beseffen dat het een bijzondere reis is geweest. Dat doet een mens absoluut goed."

De toekomst

Hoewel de voetbalschoenen worden opgeborgen, blijft de passie voor de sport bestaan. Kemper-Moorrees oriënteert zich al voorzichtig op een maatschappelijke carrière. "Ik ben momenteel al minimaal actief in het bedrijfsleven; dat is afgelopen zomer op mijn pad gekomen. Ik zou heel graag iets in het vrouwenvoetbal blijven doen, misschien op management- of marketingniveau. Ik ga nu ontdekken wat ik precies wil."

De focus ligt nu volledig op een waardig afscheid bij PSV. "Nu het naar buiten is, kan ik nog bewuster gaan genieten van de komende maanden. Dat ga ik zeker doen: met de meiden samen zijn, trainen, plezier hebben in het spelletje en het seizoen hopelijk op een hele mooie manier afsluiten."

Volgende week neemt Kemper-Moorrees alvast afscheid van de OranjeLeeuwinnen. Samen met andere oud-internationals wordt ze rondom de WK-kwalificatiewedstrijd van Oranje tegen Ierland op 7 maart gehuldigd.