Jackie Groenen blikt terug: "Toen zei mijn vader: Het is klaar"

"Dan ga je automatisch denken of je niet in je vertrouwde omgeving had moeten blijven", erkent Groenen bij het Algemeen Dagblad. "Omdat je dan het grote plaatje niet meteen ziet. Dat was een moeilijke fase, die misschien ook wel moeilijk moet zijn. Je was jong en niet alles kan altijd op jouw manier gaan. Het is een snelcursus opgroeien. Uiteindelijk ben ik daar heel goed uit gekomen."

"Ik kan me nog heel goed herinneren dat ik een keer op de terugweg met mijn vader in auto zat en ik moest huilen, omdat het allemaal niet ging zoals ik wilde. Ik vroeg me af of we het niet rustiger aan moesten doen. Dat was een grote realitycheck. Dat is een fase die ook moeilijk moet zijn als je jong bent. Als sporter, op vijftienjarige leeftijd in zo'n omgeving, krijg je echt een snelcursus volwassen worden. Dat gaat met vallen en opstaan", vervolgt ze wijselijk. 

Haar vader gaf haar toen een harde maar gemeende raad. "Toen zei mijn vader: 'Het is klaar, vanaf morgen pak je zelf door en doe je je eigen ding. Niet aanpassen aan wat anderen van je willen, gewoon lekker trainen zoals vroeger bij de jongens.'"