"Hélène Hendriks en Noa Vahle, ik vind ze een verademing, maar..."

"Het is hem gegund. Als je dan toch, of je het nu wil of niet, tijdens het voetballen naar een babbelaar moet luisteren, dan in godsnaam maar Wytse", schrijft Dijkshoorn in zijn column voor VI. "Ik zelf heb nooit begrepen waarom je niet kan kiezen. Ik zou altijd kiezen voor alleen het geluid uit het stadion. Ongeveer zoals je in het stadion naar een wedstrijd kijkt. Ik begrijp niet waarom voetbal op de televisie al een halve eeuw of langer wordt uitgelegd aan de kijker."

Dijkshoorn vervolgt: "Omdat er geen keuzemogelijkheid is, luister ik al jaren naar mannen – nooit vrouwen – die mij vertellen wat ik zie. Bij Ziggo en allerlei andere sportzenders denken ze nog steeds dat live verslag doen van een wedstrijd alleen maar door mannen kan worden gedaan."

"Hélène Hendriks en Noa Vahle, als verslaggevers ter plekke vind ik ze een verademing, maar het hoogste plekje op de apenrots – tijdens de wedstrijd mogen zeggen wie de bal naar wie speelt – dat vinden ze bij Ziggo en de publieke omroep blijkbaar niets voor vrouwen. Daar hebben we het in een andere column nog weleens over. Tenzij deze column over een week wordt geschreven door een vrouw, want mijn eigen tijdschrift kan er ook wat van", steekt Dijkshoorn.