Helderman kende zware tijd: "Moest het mentaal een plekje geven"

Een week voor de start van het seizoen brak Helderman 'alles wat je af kunt breken'. "Ik werd een paar dagen voor die wedstrijd geopereerd en keek vanaf de zijlijn toe vanuit een rolstoel. Waarom ik? Dat heb ik me wel afgevraagd", zo vertelt ze eerlijk in het Excelsior Rotterdam Magazine. "Ik mocht twee maanden niks en kon daardoor helemaal tot rust komen."

"Ik moest het mentaal een plekje geven. Mijn familie, maar ook iedereen bij Excelsior, steunde mij enorm. Ik stond er niet alleen voor en heb de knop omgezet. Ik wilde zo snel mogelijk terug zijn", zegt Helderman, die daarna juist geduld moest hebben. "Trainer Richard Mank en fysiotherapeut Maurice de Groot hebben me echt moeten afremmen, haha. Ook begin dit seizoen was ik ongeduldig."

Ze vervolgt: "Ik voelde me fit en wilde meteen in het eerste elftal beginnen. Achteraf is het goed geweest dat ik vertrouwen opbouwde bij de beloften. Al na een paar wedstrijden ging ik alsnog naar het eerste. Ik startte in de basis en ben er sindsdien niet meer uit geweest. Ik heb me daardoor goed kunnen ontwikkelen", klinkt het tevreden.