Gwyneth Hendriks aan het revalideren: "Knie laat me niet in de steek"

"Toen de eerste twee maanden erop zaten, konden de krukken eindelijk weg. De brace was weg. Toen dacht ik: Oké, ik voel me weer een beetje normaal. Ik kon gewoon weer naar buiten lopen als ik dat wilde of mijn ontbijtbord naar de bank brengen, dat was al een heel gedoe met die krukken", vertelt Hendriks met een glimlach bij PSV Play. "Daar zijn we gelukkig nu doorheen."

Naar eigen zeggen mag ze niet klagen over haar revalidatie. "Ik ben al aan het hardlopen op de loopband. Ik heb mijn eerste krachttest gehad. Ik zit nu vijf dagen bij TopSupport in Eindhoven. Het gaat eigenlijk heel goed. Ik mag niet klagen. Elke fase die we tot nu toe hebben gedaan, gaat eigenlijk goed. Ik ben heel blij dat mijn knie me niet in de steek laat. Het fijne vind ik dat ik het helemaal zelf in de hand heb. Hoe zwaar train ik? Doe ik al mijn setjes? Dat bepaal ik zelf. Het gaat in mijn hoofd niet dat ik minder doe dan wat er staat."

"Soms doe ik liever iets teveel. Dan kan ik mezelf wel echt aankijken. Heel blij mee. Je weet het niet. Ik zei al: Straks vind ik het helemaal niet leuk genoeg om terug te komen voor het voetbal. Je weet niet wat er allemaal gaat gebeuren. Je moet weer beginnen met de eerste keer lopen, de eerste keer hardlopen. Je gaat zoveel fases in. Je moet wel een bepaald doel hebben waar je voor terugkomt. Als dat niet sterk genoeg is, dan kan je niet vijf dagen in de week, elke dag weer, jezelf pushen", denkt Hendriks.

De verdedigster is vaak aanwezig bij wedstrijden van PSV en is trots op haar ploeg. Toch heeft ze het daar ook moeilijk mee. "Ik ben super trots op de meiden, maar je wil erbij staan. Ik ben heel hongerig om weer echt onderdeel te zijn. Ik ben onderdeel, ik vind het super fijn om ze te zien en de wedstrijden te zien. Alleen het is wel moeilijk om hetzelfde onderdeel te zijn van het team. Ik heb wel eens gesprekken met ze. Maar ik vind dat nog wel moeilijk soms, om vanuit die rol te kijken. Of ik voel dat ik gemist word? Misschien toch wel. Dat je dat gevoel krijgt en voelt van die meiden, is alleen maar een heel groot compliment. Super fijn."

"Dat geeft alleen maar meer motivatie om terug te komen. Ik heb wel gezegd dat als alles goed is en alles akkoord is, dan ga ik het doen. Is dat niet het geval, dan gaan we ook niet iets forceren. Ik ga dit niet nog een keer doen. Het is één keer en nooit meer. We komen gewoon zo sterk mogelijk terug. Mei is een soort ultiem doel", geeft Hendriks aan.