Emmeke Henschen openhartig: "Het werd opeens zwart voor mijn ogen"

"Ik had het eerst helemaal niet in de gaten", vertelt Henschen in een openhartig gesprek met het Noordhollands Dagblad. "Het werd tijdens de warming-up opeens zwart voor mijn ogen. Ik heb echt geluk gehad, want het bleek hier te gaan om uitgebreide longembolieën. Het was dus niet één kleine bloedprop, het waren er meerdere in beide longen met één grote, de ruiterembolie, die het grootst en gevaarlijkste is."

De bloedproppen verstopten de toevoer naar haar longen, zo zegt Henschen. "Ik was al elke keer kortademig, maar ik was gewoon in de veronderstelling dat ik niet fit was en dat ik harder moest trainen." De oorzaak van de bloedproppen? "Het heeft te maken met de anticonceptiepil, die kan trombose veroorzaken, dat staat nota bene op de bijsluiter, maar daar heb ik helemaal niet aan gedacht."

"Bij een te grote prop is het einde oefening. Een heel nare en enge gedachte", zegt Henschen, die uiteindelijk in het ziekenhuis terecht kwam. "Ik kon niets meer. Ik heb twee dagen op de intensive care gelegen omdat ze mij in de gaten wilden houden. En later thuis hetzelfde liedje. Ik mocht de eerste weken niet zelfstandig wandelen, omdat ik dan out zou kunnen gaan in mijn eentje op straat. Ik kon letterlijk dus niks meer."

In haar herstel liep Henschen vaak tegen de grenzen aan. "Heel zwaar en vernederend. Ik werd kwaad op iedereen. Op mezelf, op mijn omgeving en ook PSV, voelde me in de steek gelaten. Waarom had niemand in de gaten dat het zo ernstig was? Ik dacht echt dat het aan mij lag, had pijn op mijn borst, last van mijn kuiten. Ik heb maagzuurremmers gehad, steunkousen gedragen, paracetamol geslikt. Op een gegeven moment dacht ik dat ik een virus onder de leden had", is ze open.

Henschen wilde gewoon fit zijn, blikt ze bedroefd terug. "Het was mijn tweede seizoen bij PSV en ik wilde zo graag laten zien wat ik kon." Ondanks de omstandigheden voelde ze wel het vertrouwen van de technische staf van PSV: "Dat waardeerde ik erg."