Eerste trainer over Levels: "Ze was voor de duvel niet bang"

"Na dit seizoen stop ik na 22 jaar met het trainerschap bij de club", opent Schrijen het gesprek. "Een lange periode en ik denk dat van alle kinderen die ik in mijn teams heb gehad Janou het het verst heeft geschopt. Ik heb haar getraind vanaf het moment dat ze bij SHH begon tot ze op haar 15de vertrok. Twee jaar later kreeg ze een profcontract bij PSV. Ze startte in de mini-F in het team waar ook mijn oudste zoon in zat, een ploeg met potentie. De spelers hebben in hun eerste seizoen in de competitie meer dan honderd doelpunten gemaakt. Een goede lichting dus, er zijn later meerdere jongens naar Roda JC gegaan."

Al snel werd duidelijk dat Levels zich niet zomaar de kaas van het brood liet eten tussen de jongens. Waar ze dispensatie kon krijgen, weigerde ze daar resoluut gebruik van te maken. "Janou was voor de duvel niet bang. Ze mocht, omdat ze een meisje was, een leeftijdscategorie lager spelen, maar dat wilde ze absoluut niet. Ik vond haar gedrevenheid geweldig."

Haar pure winnaarsmentaliteit kwam al op zesjarige leeftijd prachtig naar voren tijdens een competitiewedstrijd. Schrijen herinnert zich het moment nog als de dag van gisteren: "We speelden, toen was ze 6 jaar oud, een keer tegen Herkenbosch. We stonden 8 of 9-0 voor toen de trainer van de tegenpartij vroeg om zijn jongens ook een keer te laten scoren. Janou zei ‘nee, dan moeten ze zelf maar leren voetballen’. Fantastisch, zo’n winnersmentaliteit."

Naast haar onverzettelijkheid op het veld, was de jonge Levels buiten de lijnen vooral een vrolijke, nuchtere meid die het liefst de hele dag in haar sportkleding liep. "Ze was ook altijd super beleefd en nog steeds als ik haar tegenkom, is er een goeiedag. Wij hadden een bepaalde chemie samen en ik kon ook een grapje tegen haar maken. Toen ze haar communie deed, maakte ik de opmerking ‘geweldig om jou één keer in een jurkje te zien’. Want ze droeg alleen maar voetbalkleding en vond het vréselijk dat ze die dag iets anders aan moest."

Ondanks haar succesvolle profcarrière is de verdedigster haar roots en haar oude trainer nooit uit het oog verloren. De band tussen de twee is nog altijd warm. "Ze voelt zich ook niet te goed om, als ik dat een keer aan haar vraag, een training te komen geven aan ons meidenteam. Dat doet ze gewoon voor me, dat is echt tof. Zeker voor de speelsters die dan ook van alles van haar willen weten over het dagelijks leven van een profvoetbalster", besluit een trotse Schrijen.