De Vries hoort verhaal Ashleigh Weerden: "Mijn maag draaide om"

Het verhaal is ook Marijn de Vries niet ontgaan. "Mijn maag draaide om toen ik het bericht las", schrijft de oud-profwielrenner in NRC. "Schijtlollige kleedkamerhumor maar niet heus, om twee voetbalsters van kleur bananen te geven. Mijn maag draaide nog eens om toen ik las dat Montpellier het voorval doodleuk ontkent. „Geen bewijs”, riep de voetbalclub, en voilà: dan is het niet gebeurd."

Weerden gaf in gesprek met de NOS aan perplex te zijn toen ze de bananen kreeg. "En dat kan ik me zo goed voorstellen. Je gelooft je ogen gewoon niet. Je gelooft niet dat iemand echt zo smakeloos is. Dat iemand waarmee je elke dag traint, speelt, leeft, zomaar zoiets doet. En dat niemand er wat van zegt."

De Vries vervolgt: "Maar het gaat zo snel, zoiets. In een reflex laat je het passeren, leg je het naast je neer. Want als je het serieus neemt, en verhaal haalt (wat je volste recht is), krijg je zoveel gedoe. En gedoe, dat wil je niet."

Wat de oud-profwielrenner uiteindelijk dwars zit, is dat Weerden zich verdedigt. "Ik voel me geen slachtoffer, want ik sta sterk in mijn schoenen. Ik kruip niet graag in de slachtofferrol. Dat woord, ik heb er eigenlijk zo’n hekel aan: slachtoffer. Het impliceert precies wat Weerden verwoordt: dat je geen krachtige vrouw bent, dat er op kousenvoetjes om je heen getippeld moet worden, omdat je iets vreselijks hebt meegemaakt en niet sterk in je schoenen staat."

"Het is krankzinnig dat Ashleigh zich verdedigt, en niet de dader, die nergens bij naam genoemd wordt – uit fatsoen. Maar als íémand aan een ongemakkelijk interview onderworpen zou moeten worden, is het de bananengeefster wel", vindt De Vries. "Wat ging er door je hoofd toen je die bananen gaf? Heb je daar over nagedacht? Wat vind je ervan dat het voor de twee speelsters van kleur eigenlijk gewoon ronduit pijnlijk was? Hoe kijk je erop terug?"

Ze besluit: "Maar neen, zelfs de club neemt de bananengeeftser in bescherming. Dit is hoe het bijna altijd gaat, en ik vind het gekmakend: jezelf moeten verdedigen terwijl je nergens om gevraagd hebt. Het is de wereld op z’n kop."