De Sanders doet haar verhaal: "Eindelijk was de oorzaak bekend"

"Twee dagen eerder was een geliefd familielid overleden", vertelt De Sanders tegenover De Telegraaf.  "Na drie minuten vroeg ik om een wissel. Ik had zoveel stress, het voelde continu alsof iemand mijn keel dichtkneep. Ik moest kokhalzen, ik kon niet meer."

Zes maanden later is de verdediger een schim van zichzelf. "Ik had veel stress en verdriet. Maar dan denk je: op een gegeven moment moet je toch weer kunnen voetballen. Dat gebeurde niet. De artsen vonden niets", vertelt ze. "Ik zat tegen het depressieve aan. Ik kwam hele dagen mijn bed niet uit. Zag de zin van het leven niet meer in, had paniekaanvallen en zag soms zelfs dingen die er niet waren."

Dan wordt een maagbacterie ontdekt, vermoedelijk al sinds haar jeugd. "Meestal gaan die vanzelf dood, maar deze zat diep weggestopt. Door de stress en het verdriet werd ik zwak. Toen greep hij zijn kans", verklaart ze. "Eindelijk was de oorzaak bekend! Ik ben meteen gestart met kuren. Zwaar, maar effectief." Tijdens de behandeling kon zij niet voetballen. "Het was een klotetijd."

De bacterie verdwijnt, alleen het verlangen om opnieuw te beginnen blijft. "Ik móést weg. Niet omdat Ajax iets fout deed, integendeel: de club heeft me geweldig gesteund. Alle lof voor Ajax. Maar ik kon mijn rotjaar niet los zien van die omgeving. Er kleefde te veel negativiteit aan De Toekomst. Ik las toen de zin: 'Als je niet tevreden bent met waar je bent, moet je bewegen. Je bent geen boom!' Nou, dat heb ik gedaan. Gelukkig toonde Ajax begrip en gunden ze me de overstap", besluit De Sanders.