"Dat heeft het vrouwenvoetbal puur te danken aan Lieke Martens"

"Als kijker proefde je vooral wat ongemak bij de ster die er eigenlijk niet op zit te wachten dat er behalve man Benjamin en hondje Iki nog iemand anders over de vloer komt", begint hij zijn column in De Limburger. "Art was verrast dat er niets aan de muur hing. Het was inderdaad opvallend kaal allemaal, zelfs mijn oude studentenkamer had meer sfeer want daar hing tenminste nog een poster van Monique Sluyter aan de muur."

Er hing niets aan de muur in het appartement van Martens en ook haar prijzen werden niet tentoongesteld. De aanvalster had deze nog snel even opgehaald bij haar ouderlijk huis. "Van prijzen uitstallen, werd ze alleen maar ongemakkelijk, zei Lieke tegen Art. Als je van nature zo bescheiden bent, moet al die roem welhaast een kwelling zijn. Lieke liet in Oranje liever haar voeten spreken en dat deed ze zo ontzettend goed dat heel de wereld aan haar voeten lag", schrijft Hoekstra.

Hij is vol lof over de Limburgse: "Martens was de eerste voetbalster die Gerald Vanenburg-achtige techniek liet zien en daarmee honderdduizenden meisjes aan het voetballen bracht. Toen Martens Oranje in 2017 naar de EK-titel schoot met onnavolgbare acties zag je in het straatbeeld overal meisjes met Lieke-shirt en Lieke-paardenstaart opduiken. Dat het vrouwenvoetbal in Nederland toen zo’n enorme sprong maakte, heeft het puur te danken aan Martens."

"Jackie Groenen is misschien spontaner en meer benaderbaar, maar Lieke was degene met de magie in haar voeten. Kijken naar Martens in haar glorietijd was als kijken naar Michael Jackson in zijn Thriller-periode: je hoopte stiekem toch op de moonwalk", aldus Hoekstra.