Cooney-Cross rouwt om moeder: "Mijn grootste angst is gebeurd"

In januari liet Cooney-Cross weten dat haar wereld voorgoed was veranderd na de diagnose. Ze reisde destijds onmiddellijk terug naar haar thuisland Australië om haar moeder, zussen en familie bij te staan. Afgelopen vrijdag, 10 juli, werd haar allergrootste nachtmerrie werkelijkheid. Op Instagram deelt de middenveldster nu een hartverscheurend en prachtig eerbetoon aan haar overleden moeder.

Voor Cooney-Cross voelt het verlies van haar moeder en beste vriendin onwerkelijk. Ze had haar nog zo ontzettend veel mooie momenten gegund. "Op vrijdag 10 juli is mijn grootste angst in het leven recht voor mijn ogen gebeurd, en nooit in mijn leven had ik gedacht dat ik je zo snel zou moeten zien gaan. Je had nog 45 jaar van kostbaar leven voor je moeten hebben."

"Mijn grootste angst is niet de dood. Het is om mijn moeder zo kwetsbaar te zien. Het is om mijn moeder te verliezen voordat ik haar het leven kan geven dat ze echt verdient. Ze heeft me alles gegeven: haar liefde, haar tijd, haar kracht, en ze heeft er nooit iets voor teruggevraagd. Ze verdient de wereld, en ik wilde haar gewoon al het geluk en de liefde teruggeven die zij mij heeft gegeven."

De gedachte aan een leven zonder haar steun en toeverlaat valt de Arsenal-speelster zwaar. Haar moeder was immers degene die altijd voor haar klaarstond en haar vormde tot de persoon die ze nu is. "Niets beangstigt me meer dan een wereld waarin ik haar stem niet kan horen. Ik kan de gedachte niet verdragen dat ik haar knuffels en kusjes niet kan voelen, haar niet te kunnen vertellen hoeveel ze voor me betekent, niet naar mijn moeder te kunnen roepen. Ik wilde gewoon dat ze lang genoeg zou blijven om te zien dat al haar opofferingen ertoe deden."

"Ik heb haar de last van de hele wereld op haar schouders zien dragen, gevechten zien leveren die ze nooit aan ons liet zien, en haar eigen pijn zien verbijten zodat wij rust hadden. En ondanks alles wat het leven naar haar toe heeft geworpen, stond ze er elke keer weer voor ons met een glimlach. Ze is de mooiste, meest geduldige, zachtaardige, wijze, liefdevolle, moedige en sterkste persoon die ik ken. Ik ben ongelooflijk trots en dankbaar dat ik door deze geweldige vrouw ben opgevoed. Je bent zo diep geliefd door iedereen."

Hoewel het gemis onbeschrijfelijk groot is, put de voetbalster ook een klein beetje troost uit het feit dat haar moeder nu verlost is van de slopende pijn. "Je bent een krijger. Je verdient een cape. Je bent zo onbedoeld grappig. Ik ga het missen dat je me de les leest en dat ik je door de voordeur zie binnenlopen, en al die kleine dingen die jou 'jou' maken. Maar ik ben zo blij dat je geen pijn meer hebt."

"Ik hoop dat je daarboven in alle rust geniet van je natuurwandelingen, je planten water geeft, schildert, kopjes thee drinkt, dutjes doet, naar de zonsopgang kijkt, vogels spot en al het eten van de wereld eet. Je bent mijn grootste inspiratiebron en de persoon die ik ambieer te zijn. En, mam, mijn favoriete deel is weten dat ik een klein stukje van jou ben. Jeetje, ik mis je zo ontzettend erg. Ik hou van je", sluit Cooney-Cross de emotionele boodschap af.