Beerensteyn: "Op haar sterfbed heb ik haar veel kunnen zeggen"

"Ze was niet alleen mijn moeder, ook mijn beste vriendin. Ik kon alles bij mama kwijt en we deden heel veel samen. Ineens was ze er niet meer, mijn wereld stortte compleet in", blikt Beerensteyn terug in gesprek met Helden. Toen de spits hoorde dat het mis was, was ze bij de OranjeLeeuwinnen in Zeist. Haar ouders waren op vakantie in Suriname. "Mijn broer Rodney en ik zijn meteen naar Suriname gevlogen. Papa kwam ons op het vliegveld ophalen. We zijn naar mama in het ziekenhuis gegaan en een paar uur later overleed ze."

Beerensteyn vervolgt: "Ze ging gezond op vakantie en kwam niet meer levend thuis. De laatste keer dat ik haar gezond en wel had gezien, was de dag dat ze mij naar Schiphol bracht, toen ik naar Turijn vertrok. Toen ik een paar maanden later naar Nederland vloog om me te melden bij het Nederlands elftal, vertrokken mijn ouders net naar Suriname. We hebben elkaar dus niet meer gezien. Ik koester de herinnering van de dag dat mama mij op Schiphol afzette."

Die dag draagt de Oranje-spits voor altijd met zich mee, zo geeft ze aan. "Ik heb er gelukkig geen nachtmerries van gehad, maar in het begin had ik er wel slapeloze nachten van. Ik ging overal over nadenken: had ik niet iets kunnen doen om het te voorkomen? Op mama’s sterfbed heb ik haar gelukkig nog veel kunnen zeggen. Ze kon alles horen, maar kon niet meer reageren", aldus Beerensteyn.