Coach verspreidde leugens over Hoogendijk: "Steeds vernederd"

Hoogendijk maakte in 2014 de overstap van Ajax naar Arsenal. "Arsenal was voor mij echt een zwarte bladzijde in mijn carrière. Ik werd daar gevraagd en eigenlijk had ik het heel erg zin bij Ajax. Ik was ondertussen daar ook al aan het werken voor mijn carrière daarna. Ik werd al een beetje opgeleid door Ajax Media. Dus eigenlijk dacht ik: Ik zit hier heel goed. En dan word je opeens door Arsenal gevraagd. Dat is bijna iets wat je niet kan weigeren."

Eenmaal aangekomen in Engeland, bleek de droom al snel een nachtmerrie. "Die trainster zag het eigenlijk totaal niet in me zitten. Dat merkte ik al vanaf de eerste dag. Ze heeft me nog net opgehaald van het vliegveld en in een huis gedumpt waar ik ging wonen. Maar toen kreeg ik een appje: Je kunt je auto op de club oppikken. Toen dacht ik: Ja, hoe dan? Waar is de club? Ik heb toen aangebeld bij de buren en gezegd: Hallo, ik ben jullie nieuwe buurvrouw. Kunnen jullie me misschien naar Arsenal brengen?

Ook op het veld merkte Hoogendijk dat de coach haar in de weg zat. "Die trainster haalde mij voor centraal achterin. Ik was inmiddels een beetje naar achteren afgezakt, van verdedigende middenveldster naar achterin. Tijdens training zette ze me meestal in de spits of op posities waar ik niet echt uit de voeten kon. In de wedstrijden gaf ze me geen enkele kans. En als het bestuur vroeg van: Waarom speelt zij niet? Want jullie hebben centraal achterin helemaal niks, daar spelen jeugdspelers. Dan zei ze dat ik geblesseerd was. Dus ze verkocht ook nog leugens. En dan kwam het bestuur naar mij van: Hoe is het met je liesblessure?"

"Je wordt eigenlijk steeds vernederd"

Van een blessure was echter helemaal geen sprake. "Ik zei: Liesblessure? Ik ben de enige hier die er elke training is. Iedereen gaat maar te pas en te onpas naar familie en werken. Ik ben de enige die altijd traint. Ik voelde gewoon dat dit 'm niet ging worden. Maar dan zit je daar... Je kan niet teren op wat je al hebt laten zien, want je begint er gewoon op nul. Dan heb je tachtig interlands achter je naam en een staat van dienst, maar ik ben gewoon een Nederlander die ze niet kennen. Je woont daar alleen, je hebt geen familie en vrienden en een trainer die je gewoon geen minuut gunt."

De eenzaamheid sloeg hard toe. "Ik was daar wel echt ongelukkig. Ik was echt eenzaam. Ik hou heel erg van gezelligheid en van mensen om me heen, maar daar trok ik me helemaal terug. Ik had gewoon niemand met wie ik het echt kon delen daar. Mijn buurvrouw van bijna 90 was eigenlijk mijn beste vriendin. Die oordeelde niet en gaf me nog een beetje liefde."

Zelfs een verzoek om wedstrijdritme op te doen bij de beloften werd afgewezen, waardoor Hoogendijk in een vicieuze cirkel belandde. "Op een gegeven moment zei ik: Mag ik in het tweede elftal minuten pakken? Nee, dat niveau is veel te laag, zei ze. Maar dan kon ze de hele tijd blijven zeggen: Je hebt geen ritme, dus ik stel je niet op. Daar heb ik best wel lang last van gehouden. Ik vind het echt niet erg om een halfjaar keihard te trainen. Maar als het uitzichtloos is... Je wordt eigenlijk steeds vernederd."

Na een moment bij de bekerfinale, waarin Hoogendijk uiteindelijk zelfs buiten de selectie werd gehouden, was de grens bereikt. Ze pakte haar spullen en belde haar management. Uiteindelijk keerde Hoogendijk terug bij Ajax.