Anouk Hoogendijk eerlijk: "Ik schaamde me ook voor ons geploeter"

"In Anouk zit een boek, dacht de uitgever nadat ik af en toe een bericht deelde op social media over mijn leven als moeder van twee zoontjes die slecht slapen. Ik vroeg me af of mensen wel zin hadden in zo’n zeikboek. Ik dacht: mijn vriend Pieter en ik vertellen dingen vaak wat rooskleuriger dan ze in werkelijkheid zijn, ook om het zelf allemaal vol te houden, moet ik nu wel ineens alles eruit gooien?", vertelt Hoogendijk in gesprek met Helden.

De voormalig voetbalster had stemmetjes in haar hoofd, zo erkent ze. "Die steeds tegen me zeiden: ‘Stel je je niet aan?’ En: ‘Sonny en Jip zijn toch allebei gezond? Moet je hier wel zo over klagen?’ Ik schaamde me ook voor ons geploeter met onze zoons. Vanbinnen maakte het me eenzaam dat ik alles voor mezelf hield, dat bijna niemand wist hoe ik er echt aan toe was. De posts op social media openden mij de ogen. Als ik iets over mijn struggles deelde over mijn leven als moeder op Instagram kreeg ik heel veel lieve reacties."

"Door die vele reacties kreeg ik steeds meer het besef: ik ben niet de enige moeder die diep in de nacht in de weer is met onze kinderen. Ik stel me dus niet aan", zegt Hoogendijk, die daarna besloot om het boek te schrijven. "Ik realiseerde me ook dat er niet veel wordt gesproken over dit onderwerp. Ik besloot: we gaan dat boek schrijven. De gesprekken met tal van mensen voor het boek zorgden ervoor dat het gevoel van eenzaamheid en schaamte verdween. Het schrijven van het boek is dus ook therapeutisch geweest. En ik wil met dit boek mensen met jonge kinderen die worstelen met vergelijkbare problemen laten weten: je staat niet alleen."