Andries Jonker: "Achteraf had ik er minimaal één mee moeten nemen"

Daarbij wijst hij één duidelijk punt aan. "Voor het EK selecteerde ik geen Jill Bayings, Merel van Dongen en Shanice van de Sanden: vrolijke karakters in de groep. Persoonlijke eigenschappen waren ondergeschikt aan voetbalkwaliteiten. Achteraf - in deze situatie - had ik er minimaal één mee moeten nemen", zegt Jonker. "Eentje die had gezegd: klaar nu, voetballen."

Ondanks het teleurstellende EK kijkt de voormalig bondscoach terug op drie mooie jaren bij Oranje. "Qua goodwill creëren: top. Qua presteren niet, want we hebben niets gewonnen. Maar toen ik begon, kon je al voorzien dat speelsters van het EK 2017 zouden stoppen. Sari van Veenendaal was al gestopt, Stefanie van der Gragt en Lieke Martens - allebei wereldklasse - kwamen in de herfst van hun carrière."

Op het WK van 2023 had het moeten gebeuren, zo geeft Jonker aan. "Maar dan heb je pech dat met Vivianne Miedema je, in potentie, beste speelster er niet is. Op het EK in Zwitserland had alles moeten kloppen. Als Lineth Beerensteyn en Vivianne Miedema top zijn, heb je twee speelsters die niemand heeft. Maar als ze allebei fysiek niet top zijn, heb je een groot probleem. Tegen Engeland en Frankrijk moet je top zijn om te winnen, helaas waren te weinig speelsters in hun beste doen."

Uiteindelijk heeft Jonker in zijn drie jaar als bondscoach wel ruimte geboden aan talenten. "Want het allerbelangrijkste: er moest een nieuwe Sherida Spitse komen, een nieuwe Lieke Martens, een nieuwe Stefanie van der Gragt en straks ook een nieuwe Daniëlle van de Donk, Jackie Groenen en Vivianne Miedema."