FC Twente heeft nu voor de vrouwen ook een supportersvereniging, hoe zijn jullie bij dit idee gekomen?

Het vrouwenvoetbal binnen Nederland, maar ook binnen FC Twente is sterk groeiende. In onze ogen werd het tijd voor een initiatief vanuit supporterskringen. Een supportersvereniging dus.Het idee speelde bij ons al een aardige tijd, maar uiteindelijk na verschillende gesprekken met FC Twente, en nadat we er veel tijd in hebben gestoken is daar het moment dat we als Supportersvereniging (in oprichting) naar buiten kunnen treden.

Wij willen als supportersvereniging graag bijdragen aan het creëren van een sfeervolle ambiance tijdens en rondom de wedstrijden van de FC Twente Vrouwen. Wij willen er voor zorgen dat De Grolsch Veste niet alleen voor de heren, maar ook voor de vrouwen een onneembare vesting wordt.

Het is de bedoeling dat de vereniging het nieuwe seizoen als officiële en door FC Twente erkende supportersvereniging van start gaat.

Hoeveel leden zijn er al, en hoeveel leden willen jullie hebben?

Op dit moment (na anderhalve dag) hebben wij 35 aanmeldingen binnengekregen. Wij hebben geen streef aantal qua leden, het liefst zoveel mogelijk. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd toch?

Kan je gratis lid worden van de supportersvereniging of zijn er kosten aan verbonden?

Op dit moment is het lid worden nog vrijblijvend, dus zonder kosten. Wij zijn op het moment in een aanloopperiode tot volwaardig en officieel door FC Twente erkende supportersvereniging. Een van de eisen om als officieel erkende supportersvereniging door het leven te gaan is een aantal van 50 betalende leden. Op het moment is het dus nog geheel vrijblijvend, maar vanaf het nieuwe seizoen zullen wij een kleine nog nader te bepalen bijdrage gaan vragen.

Gaan jullie een supportersbus voor uitwedstrijden organiseren en programmaboekjes maken, of nog meer in petto voor de fans?

Met de tijd is het inderdaad de bedoeling dat er mits genoeg animo per wedstrijd tenminste een supportersbus zal gaan rijden. Programmaboekjes worden door de club zelf gedrukt, dus deze zullen wij niet gaan verspreiden. Wel gaan we binnenkort bij (waarschijnlijk) de eerstvolgende thuiswedstrijd van FC Twente Vrouwen flyeren om onze Supportersvereniging onder het publiek in het stadion te brengen.

Daarnaast is het in de toekomst ook niet ondenkbaar dat er een eigen sjaal van de supportersvereniging op de markt komt. Ook zullen wij eens in de zoveel tijd een prijsvraag via de website uitschrijven waar een leuk atribuut mee te winnen valt. Op dit moment is er een prijsvraag gaande voor een passende naam voor de supportersvereniging. De uiteindelijk gekozen naam, zal een origineel wedstrijdshirt van FC Twente Vrouwen winnen.

Wat hebben jullie vieren met de club, of zijn jullie alleen supporter van FC Twente?

Wij zijn supporters van de gehele club, dus ook van de mannen. Daar bezoeken wij ook met enige regelmaat een wedstrijd van. Wel volgen wij het vrouwenvoetbal binnen FC Twente intensiever, naar mijn mening. Het is dus niet zo dat wij alleen supporter zijn van FC Twente vrouwen.

Klik hier voor de site van de supportersvereniging

HZVV is bezig aan een prima seizoen. De club uit Hoogeveen staat met 6 punten uit twee wedstrijden bovenaan in de tweede periodetitel en het spel wordt met de week beter. Vrouwenvoetbalnieuws.nl zag de club vorige week aan het werk in de met 0-5 gewonnen wedstrijd tegen Odysseus’91.

De coach is Jans Bos uit Aalden/Zweeloo en met hem hadden we een interview. Hij verteld over zijn actieve loopbaan, en die is erg mooi te noemen. Wat is de doelstelling van HZVV voor dit seizoen en wat heeft deze sympathieke trainer voor een groep speelsters? Jans Bos aan het woord, mis het niet! Lees verder

Even Kennis maken, wie is Jans Bos, waar kom je vandaan, en welke clubs heb je zoal getraind?

Jans Bos, geboren in Westerbork en woonachtig in Aalden/ Zweeloo. Trainer van beroep, TC 1 gehaald via CIOS Heerenveen  met Hans  Westerhofen Foppe de Haan als leermeesters.

Docent bij de KNVB

Trainer talenten centrum Carmel College in Emmen

Trainer Regionale Voetbaltraining van de KNVB in Westerbork

Docent TC3 cursus op Hanze Instituut voor Sport ontwikkeling en ALFA College te Groningen

Badmeester in de zomer in Bosbad in Noord Sleen

Clubs:

Jeugdtrainer ZBC Zweeloo

Hoofdtrainer VKW zaterdag, uitkomend in destijds 2e klasse DVB

stage adres Sc Heerenveen 2e team en voetbalschool via CIOS Heerenveen

Hoofd Jeugdtrainer vv Hoogeveen

Jeugdtrainer BVO Emmen A jeugd en voetbalschool

Jeugdtrainer Sc Heerenveen C jeugd en voetbalschool

Hoofdtrainer vv Heerenveen en A jeugd en voetbalschool

Hoofdtrainer Olympia '28 Hasselt                                         

Hoofdtrainer Titan Nieuw Weerdinge                

Hoofdtrainer sc Stadskanaal                                                    

Hoofdtrainer vv De Weide                                                       

Hoofd Jeugdopleiding Olympia '28 Hasselt

Trainer HZVV Da 1                                                                        

Dit is je eerste club die je traint met vrouwenvoetbal, een hele omschakeling?

Niet echt, de motivatie van de spelers is prima, de bereidheid om beter te willen worden en daar ook je best voor willen doen om dat onder de knie te krijgen, is prima

Verantwoordelijkheidsgevoel voor zaken rondom het team is groot, een kaartje sturen naar iemand die het moeilijk heeft, kledingtassen gaan altijd mee zonder dat je als begeleiding dat moet regelen

Wat was de doelstelling vooraf met HZVV in dit lopende seizoen?

De bedoeling was om de eerste 6 wedstrijden het eerst even aan te zien gezien de nieuwe opzet van deze competitie. En vervolgens na 6 wedstrijden wisten we dat we voor niemand onder hoeven te doen maar dat we wel een aantal punten zoals duelkracht, hoge balcirculatie als we de bal hebben en spel van de tegenstander ontregelen door gestructureerd teamtactiek

Zie jij mogelijkheden om met HZVV terug te keren naar de Topklasse op langere termijn?

Op langer termijn willen we een structurele aanpak van het vrouwen- en meidenvoetbal bij HZVV, zodat we in ieder geval op niveau kunnen blijven presteren. Dat doen we door spelers met ambitie en met lef te vragen of ze bij ons willen komen voetballen

Oprichten van een talent team , bijvoorbeeld B2, met spelers uit de regio, dat uitkomt in de jongens competitie moet er onder andere voor zorgen dat we aanwas krijgen van onderaf.

Tevens gaan we voor de breedte sport activiteiten organiseren op scholen. Topklasse in de toekomst..........wie weet

Wat heb je voor een groep? Zie jij progressie in de speelsters, zijn ze leergierig?

We zijn vorig jaar begonnen om het team dat jarenlang succesvol is geweest te verjongen.
We hebben afscheid genomen van een aantal spelers en ook dit jaar zullen we afscheid nemen van een aantal spelers onder anderen de boegbeelden Martine Weinans en Alita de Vries Salomons{ onze internationals}

We hebben speelsters uit de regio gevraagd om bij ons te komen spelen of ze melden zich soms zelf aan:

Ilse Voortman (Witteveensche Boys)                                

Bertina Gerding (Fit Boys Beilen)                         

Vicky te Kamp (De Weide)            

Mandy Bos (eigen kweek)                                  

Annet Bolk (terugkomend van FC Zwolle)                                     

En dit relatief nieuw team klikt en gezamenlijk doen we het prima  tot dusver

We zijn nu al weer bezig om spelers te benaderen, en dat gaat nooit gemakkelijk. Veel spelers blijven toch bij hun cluppie spelen.

En wij zoeken net spelers die wel de ambitie hebben en lef hebben om hun cluppie te verlaten om hoger op te spelen en gelukkig zijn er die bij ons in de regio. Regelmatig nodigen wij dus ook spelers uit om bij ons mee te trainen zodat beide partijen een goed beeld van elkaar kunnen krijgen en of we wat voor elkaar kunnen beteken in de toekomst

Jong en oud dus dat prima samenwerkt. Degelijkheid, taakbewust icm creativiteit en bereid om als team te presteren.

En we zijn in staat om steeds beter te gaan voetballen, daarnaast staan we er goed op qua fitheid en kunnen we gedurende de wedstrijd de kwaliteit van spelen lang volhouden

Heeft HZVV nog meisjesvoetbal, en zo ja, zijn er talenten voor de toekomst bij de club?

Bij HZVV gaan we de komende 5 jaar bezig met ons beleidsplan. Waarin we bezig zijn met een structurele aanpak qua organisatie binnen de club om succesvol te willen zijn in de breedte sport en ook om op zo hoog mogelijk niveau te kunnen blijven voetballen. Sponsorbeleid ontwikkelen, en misschien hoort daar in de toekomst wel bij om samen te werken met een of meerdere clubs uit Hoogeveen of uit de regio van Hoogeveen, die ook dames- en meiden voetbal hebben,  om zo nog steviger te staan in de breedte  en in de top

Jonge talenten willen we dus graag onderbrengen in een B junioren team dat uitkomt in een de jongens competitie en daaronder spelen de talenten met jongens samen. Ook is er de mogelijkheid om in een MC team bijvoorbeeld te spelen. En dat willen we uitbreiden dat spelers bij ons kunnen kiezen om te voetballen op recreatief of prestatief niveau.

Nederland en Belgie gaan samen de nieuwe Eredivisie betreden, althans, dat is de bedoeling. Hoe groot is het verschil qua niveau, welk land wordt er nu beter van? We gaan de komende maanden de Nederlandse speelsters deze vragen stellen en gaan ook het vrouwenvoetbal in Belgie verkennen. In deze aflevering Aafke de Ridder, speelster van Beerschot. Aafke den Ridder, bij welke clubs hebt je zoal in Nederland gespeeld?

BSC Roosendaal 2de klasse, DSE Etten-Leur 1ste klasse,  SteDoCo Hoornaar hoofdklasse.
En in Belgie?

Nu speel je bij Beerschot, waarom deze keuze?

Bij Lentzon Beerse heb ik voorheen gevoetbald. Een speelster waarmee ik samen  speelde is naar Beerschot gegaan. Ze hadden  mij gevraagd en wilde graag bij de club spelen. Op advies van haar heeft Beerschot me uitgenodigd voor een gesprek en enkele proeftrainingen.
Beerschot moet nu dit seizoen bij de beste 8 clubs eindigen. Klopt dat, want Belgie en Nederland gaan immers samenwerken.

Krijg je in Belgie in eerste instantie dan een competitie met 8 clubs?
Ja, ik denk dat het ongeveer het zelfde word net als wat Nederland nu heeft met de vrouwen eredivisie. alleen gaan ze het nu samenwerken. De bovenste 8 clubs in Belgie vormen een Elite-competitie en dan volgt de splitsing met de Eredivisie in Nederland. De beste vier clubs bij jullie spelen tegen onze beste vier van de Eredivisie, en zo ook de nummers vijf tot acht. Zie jij dat zitten?
Ja, dat lijkt me heel erg leuk. Andere opzet, maar een uitdaging, beetje internationaal. Het vrouwenvoetbal kan er alleen maar op vooruit gaan, meer aandacht en  publiciteit, je wordt als speelster alleen maar beter, vooral jonge speelsters komen op plaatsen en spelen tegen tegenstanders waar ze nog niet eerder tegen gevoetbald hebben.

Is er kwaliteitsverschil tussen België en Nederland, Standard Luik won immers met forse cijfers van FC Twente om de Bene Cup?
Standard Luik is een goed team. Ook erg ver in de professionele werkwijze. Doen net iets meer om te winnen. Passen hun minder snel aan de tegenstander aan, wat de meeste Belgische clubs wel doen. Ik weet niet of de rest van de clubs uit Belgie ook met zulke cijfers zouden winnen.Naast Standard is Anderlecht een ervaren team met veel internationals. Beerschot heeft een heel jong team met veel jeugdinternationals. In België wordt gezegd dat in ons team het best verzorgde voetbal zit. Wel jong en onervaren daarom wat kwetsbaar in mentale weerbaarheid en grillig in prestaties.

Is men serieus bezig bij Beerschot met vrouwenvoetbal, en waar merk jij dat aan?
jazeker, dit seizoen is de samenwerking met de mannen van Beerschot hechter. Zo heeft het bestuur bemoeienis met aanstellen van de  technische staf. Als we bij de eerste acht eindigen zijn er nog meer ontwikkelingen te verwachten.

Het budget gaat flink omhoog, we gaan ook de trainingsmiddelen van de mannenafdeling gebruiken en er wordt gewerkt aan de vernieuwing van de sportaccommodatie op de "Wilrijkse pleinen" in Antwerpen. Ook op bestuurlijk nivo en sponsoring worden de zaken aangepakt.

Zou je zelf niet bij (bijvoorbeeld) ADO Den Haag of bij Utrecht willen spelen, of is het volledig Belgisch geworden?
Dat lijkt me ook erg leuk, maar heb het erg goed naar mijn zin bij Beerschot, het is gezellig, kan wat betekenen voor de jonge speelsters en er wordt ook goed aan mij gedacht.

Is het Belgische vrouwenvoetbal niet omhoog geschoten, want het nationale team doet het na jaren erg goed?
Ja, ik denk het wel. Er is een ontwikkeling gaande. Veel betaalde voetbalclubs hebben een vrouwenafdeling.

Michel Visser is sinds 2008 de succesvolle coach van Barendrecht. De promovendus doet het super goed in de landelijke eerste klasse A. Barendrecht doet gewoon mee voor het kampioenschap. Het werd de hoogste tijd om kennis te maken met de club en met de sucesvolle coach Michel Visser. Wie is Michel Visser, waar kom je vandaan, en bij welke clubs heb je zoal gewerkt?

Mijn naam is Michel Visser, 35 jaar, geboren en getogen in Rotterdam. Voordat ik bij BVV Barendrecht belandde als trainer van het eerste dameselftal,heb ik zelf gespeeld bij Feyenoord BVO, Zwart-Wit '28, Strijen en BVV Barendrecht. BVV Barendrecht is mijn eerste club als trainer. In het seizoen 2007/2008 ben ik begonnen als trainer van het tweede dameselftal nadat een slepende knieblessure een einde maakte aan mijn eigen voetbalcarriere. Na een jaar het tweede dameselftal getraind te hebben werd ik doorgeschoven naar het eerste dameselftal. Deze groep heb ik nu voor het vierde seizoen onder mijn hoede en het bevalt nog steeds erg goed.
 
Wat trekt jou aan om coach te zijn van een vrouwenelftal?

De bereidheid om te leren is een voorname reden. De damesgroep bij Barendrecht is zeer talentvolen dat hebben ze bewezen de afgelopen seizoenen. Doordat een bepaalde basis niet altijd aanwezig was, zijn er ook snelle en vooral grote stappen gemaakt in de voetbalontwikkeling. Bij een vrouwenelftal is deze ontwikkeling het mooist zichtbaar  Daar doe je het tenslotte voor als trainer, het helpen ontwikkelen van de voetbalkwaliteiten van een speelster.
 
Wat waren voor het seizoen de doelstellingen van het eerste elftal?

De doelstelling voor dit seizoen was onszelf handhaven in de eerste klasse. Als promovendus wisten we niet wat we konden verwachten in de eerste klasse, mede door de versterkte promotieregeling die van kracht was. Veel onbekende verenigingen en een jonge, onervaren groep op dit niveau bepaalden deze doelstelling.

Zijn de doelstellingen aangepast, want jullie draaien uitstekend mee?

De doelstellingen zijn zeker aangepast. Op z'n minst de nacompetitie halen is de doelstelling voor de rest van het seizoen. We staan op een sterke tweede plaats met maar drie punten achterstand op Smerdiek. We lopen niet weg voor onze sterke eerste seizoenshelft en wij gaan voor een plek bij de eerste drie, waarbij we zo lang mogelijk mee willen gaan doen om het kampioenschap.

Smerdiek komt op 24 maart naar Barendrecht. Kunnen jullie meedingen om het kampioenschap?

Ik denk dat wij een groep hebben die kampioen kan worden. De komende weken zal uitwijzen of wij om kunnen gaan met de nieuwe status, die van de te kloppen ploeg. Als wij rustig kunnen blijven en gewoon ons eigen spel blijven spelen ben ik van mening dat wij ook Smerdiek kunnen verslaan, ondanks dat zij een elftal hebben met de meeste individuele kwaliteiten, vooral in aanvallend opzicht. Dan zou het nog een interresant competitie einde kunnen worden.

Wat heb je voor een team, vertel ons iets over je elftal, wat zijn het voor meiden?

Wij hebben een team dataltijd probeert te voetballen. Die lijn hebben we vier jaar geleden ingezet en hebben wij naar onze kwaliteiten verder ontwikkeld. Geen enkele speelster van deze selectie had ervaring op eerste klasse niveau maar daar zijn wij wel naartoe gegroeid door de bereidheid om goed en hard te trainen. Dat kenmerkt dit elftal dan ook. De meiden zijn stuk voor stuk gedreven om elke training en wedstrijd alles te geven. Daarnaast is het een hecht collectief dat voor elkaar door het vuur gaat. Ondanks dat er een behoorlijk leeftijdsverschil is tussen de jongste en de oudste speelster ( 16 om 31 jaar ) is er een enorm goede klik die de sfeer uniek maakt!
 
Ben je sowieso verrast dat jullie als promovendus meedoen om de titel, want het niveau t.o.v de tweede klasse moet toch enorm groot zijn?

Ik was erg benieuwd naar ons niveau ten opzichte van de andere teams. Ik was en ben overtuigd van onze kwaliteiten en op basis daarvan ben ik niet echt verrast met onze prestaties. Het grote verschil met de tweede klasse is het voetballend vermogen van de teams. In de tweede klasse werd er toch meer strijd geleverd dan dat er mooi voetbal gespeeld werd. Aangezien wij een voetballende groep hebben, komen wij beter tot ons recht in de eerste klasse wat voorlopig resulteert in een sterke eerste seizoenshelft.

De vrouwen tussen een mannenbolwerk wat Barendrecht is, krijgen jullie respons van het bestuur, staan ze achter vrouwenvoetbal?

Het bestuur krijgt steeds meer interesse in het damesvoetbal bij Barendrecht. Wat je al aangeeft, het is een bolwerk in het mannenvoetbal. Het eerste elftal speelt al jaren op het hoogste amateurniveau terwijl de damesafdeling pas een aantal jaren actief is binnen de vereniging. Dus de eerste periode was het aftasten, omdat het een onbekend fenomeen was bij Barendrecht, het damesvoetbal. Maar zoals vaker, prestaties leveren genereert aandacht.

En wij hebben met onze prestaties van de afgelopen jaren de focus steeds meer op het damesvoetbal weten te krijgen. De interesse vanuit de gehele vereniging neemt met de week toe en dat is een groot compliment naar de dames toe. Na elke training of wedstrijd wordt er met interesse geinformeerd naar de prestaties van de dames en dat zorgt ervoor dat er waardering is voor wat wij als afdeling tot nu toe bereikt hebben.

Zie jij mogelijkheden met je groep mocht Barendrecht promoveren?

Daar kan ik op dit moment niets zinnigs over zeggen. Ik ken de kwaliteiten van dit Barendrecht en ook in de hoofdklasse zouden wij ons eigen spelletje gaan spellen, zonderaanpassing naar welke tegenstander dan ook. Wel ben ik van mening dat een promotie naar de hoofdklasse ervoor zal zorgen dat de spelersgroep zichzelf sterker zal ontwikkelen dan een nieuw jaar in de eerste klasse. Dus mocht het zo zijn dat wij weten te promoveren dan zullen wij er alles aan doen om ons zo snel mogelijk aan te passen aan het hogere niveau, zoals we dit seizoen ook gedaan hebben.

Zijn jullie klaar voor de 2e helft van de competitie? De eerste wedstrijd is Delta Sports’95, de tegenstanders gaan toch op jullie letten?

Wij kijken enorm uit naar de tweede helft van de competitie. We hebben een geweldig trainingskamp in Portugal achter de rug, waarbij trainen en teambuilding hand in hand gingen. De oefenzeges tegen hoofdklasser t Zand en tweedeklasser Ter Leede hebben ons veel vertrouwen gegeven maar het belangrijkste van alles is dat de groep nog steeds topfit is, dat is het uitgangspunt voor een sterk vervolg van de competitie.

Delta Sports zijn wij al twee keer tegen gekomen dit seizoen, zowel voor de competitie als in de beker. Zij hebben een elftal wat graag voetballende oplossingen zoekt en zo spelen wij ook graag. Wel denk ik dat de tegenstanders zich meer zullen instellen op onze speelstijl maar dan zullen wij als groep moeten laten zien dat wij gegroeid zijn en oplossingen weten te bedenken om toch tot ons eigen spel te komen. Wij beheersen meerdere speelstijlen dus dat zal in ons voordeel kunnen werken. Maar eerst wacht ons nog een andere klus, de vierde ronde voor de beker. Een verre uitwedstrijd tegen VIOD, trotse koploper in de eerste klasse B, staat op het programma en wij willen ook dolgraag zo lang mogelijk meestrijden in deze bekercompetitie! Het zal een zware dobber worden maar wij zien met veel vertrouwen de lang reis tegemoet naar Friesland, waar we gaan proberen om ons verblijf in het bekertoernooi te verlengen.

Caroline Filippo speelt voor RKHVV. De veel scorende jonge linksbuiten denkt even niet aan de competitie, want er staan andere belangen op het spel. Zaterdag komt niemand minder dan Telstar op bezoek met een handvol internationals. RKHVV kijkt uit naar deze wedstrijd, maar maken zij een kans?

We vroegen het aan Carolien Filippo in een exclusief interview. Carolien Filippo, was jij al actief bij de meidenvoetbalschool van RKHVV, vertel ons je loopbaan als speelster tot op heden?

Ik ben begonnen met voetballen bij RVW in Renkum toen ik 4 jaar was. Ik heb daar tot m’n 13e tussen de jongens gespeeld. Daarna ben ik naar RKHVV gegaan, dit is nu mijn 4e seizoen. Het eerste seizoen speelde ik inderdaad bij de meidenvoetbalschool in de C, het seizoen daarop werd ik kampioen met Dames 2 en dit wordt nu mijn 2e seizoen bij Dames 1.

Vorig jaar was Buitenveldert te sterk voor RKHVV, was dat balen voor jullie, want RKHVV was niet veel minder dan hun?

We wisten al vanaf de start van de competitie dat Buitenveldert onze grootste concurrent zou zijn en dat is ook gebleken. Voetballend waren we (denk ik) zeker niet minder dan Buitenveldert, maar vooral in het afmaken van kansen en het zakelijk spelen liepen zij wel iets voor. Waar wij met goed voetbal de kansen soms niet wisten te benutten en verloren, konden zij hun mindere wedstrijden toch omzetten in een overwinning. En in de directe wedstrijden tegen Buitenveldert hebben we het ook niet laten zien. Dus uiteindelijk was Buitenveldert wel de terechte kampioen.  

Dit seizoen moet het wel gebeuren, RKHVV staat vet bovenaan. Wordt het straks een groot kampioensfeest, of wil je daar nog niet over praten?

Met nog 9 wedstrijden te gaan en 11 punten voorsprong op de nummer 2 mogen we het kampioenschap natuurlijk nooit meer uit handen geven. Maar zo lang de andere ploegen nog een (kleine) kans hebben, zal ik niet te vroeg juichen. Onze doelstelling vanaf de start van het seizoen was kampioen worden en we moeten met dat doel elke wedstrijd ingaan. Het is belangrijk dat we elke wedstrijd geconcentreerd blijven en niemand gaan onderschatten. Zo lang we dat doen, moet het goed komen.
 
Toch een (zware) nederlaag tegen ’t Goy, hoe kon dat toch gebeuren?

Ik vind het moeilijk om aan te geven wat er niet goed ging die wedstrijd, omdat ik zelf niet mee speelde vanwege een blessure. Maar het zat er misschien wel een keer aan te komen. Als je alle wedstrijden wint, ook met minder goed voetbal, wordt je onbewust misschien vanzelf wat gemakzuchtig. Daarnaast zijn we al een paar keer eerder goed weggekomen, dus misschien is het goed dat we ook weer weten hoe het is om niet te winnen. Het geeft ook aan dat wij niet onverslaanbaar zijn en we echt elke wedstrijd weer alles moeten geven.

Telstar komt op bezoek. Wordt het genieten voor de speelsters of denk je dat jullie een kans hebben om hun te verslaan?

We gaan zeker genieten! Ik denk dat het die wedstrijd het belangrijkste is dat we gewoon lekker gaan voetballen en genieten van het feit dat we tegen een profclub mogen voetballen. Maar als ik voetbal, wil ik ook voor de winst gaan. Natuurlijk zal het een lastig verhaal worden om tegen Telstar te winnen, maar we zullen er alles aan doen om het ze zo lastig mogelijk te maken. Daarnaast is het voor ons team een mooi meetmoment om te zien hoe ver we zijn.
 
Jij staat tegenover international Dyanne Bito. Ga je haar dollen, of lig je wakker van het spelen tegen een international?

Haha, ik lig eerder wakker van het feit dat ik tegen haar mág spelen. Ik vind het juist een super leuke uitdaging om als 16-jarige tegen een international te spelen, ik denk niet dat veel meisjes van mijn leeftijd dat kunnen zeggen. Haar dollen zal wel een lastig verhaal worden, ze speelt natuurlijk niet voor niks in Oranje. Maar ik vind het ook voor mezelf wel een mooi moment om te zien in hoe verre ik me staande kan houden tegen een international. Ik zal dus wel proberen iets te laten zien.

Wordt er anders getraind voor de wedstrijd tegen Telstar? Komen de zenuwen al tevoorschijn?

Nou, we hebben wel op penalty’s getraind, dus mocht het daar op aankomen, zijn wij zeker in het voordeel. Maar nee, we trainen niet echt anders. Er wordt alleen wat meer op details gelet omdat dat belangrijk is in zulke wedstrijden. Ik denk ook niet dat je je hele tactiek en trainingswijze moet aanpassen voor zo’n tegenstander. En natuurlijk beginnen de zenuwen bij mij al wel te komen, maar dat heb ik altijd voor een wedstrijd. Al zullen de zenuwen wel iets erger zijn tegen Telstar dan in andere wedstrijden. Maar dat is goed, het is natuurlijk ook niet zomaar een wedstrijdje.
 
Je bent helemaal gek van FC Barcelona. Hoe is dat zo gekomen?

Ik weet eigenlijk niet hoe dat precies is gekomen, maar de manier waarop zij spelen gebruik ik als voorbeeld. Zij voetballen om het publiek te vermaken en zelf plezier te hebben in het spel. Dat vind ik ook het belangrijkste van het voetbal. Hun voetbal is zeker functioneel, maar ook soms alleen maar om het publiek te vermaken.

Waar anderen liever met fysiek geweld en de lange bal winnen, verlies ik liever met mooi voetbal. Gelukkig heb ik een trainer (de op-één-na grootste fan van Barca) die me daarin steunt, en ook weet dat ik soms graag dingen mooier wil doen dan nodig. Daarbij trekt de trainer de anderen uit mijn team er ook wel in mee, omdat hij het liefst ook zo wil spelen. Hun speelwijze is dus ook wel een beetje een voorbeeld voor ons hele team.
 
FC Barcelona heeft ook vrouwenvoetbal. Als je moet kiezen tussen de vrouwen van Barca of van RKHVV, welke keuze wordt het dan mocht Barcelona je vragen?

Dat zou natuurlijk Barca zijn. Ik heb al zo vaak geroepen dat als Barcelona mij een keer vraagt, dat ik daarheen ga en er zijn al heel veel mensen die ik dan beloofd heb om met me mee te gaan, dus als ik Barca weiger krijg ik ruzie met die mensen. Maar zonder dollen, natuurlijk zou het Barca zijn. Ik heb het hier super goed naar mijn zin, maar als de beste club van de wereld je zou vragen, zegt niemand nee. Maar gelukkig ben ik wel realistisch genoeg om te weten dat Barca me nooit zal vragen.
 
Wat doe je verder nog? Nog andere hobby’s? Je bent nog jong, wat wil je bereiken als voetbalster?

Ik zit dit jaar in mijn eindexamenjaar (6 VWO) dus ben op dit moment druk met school om alles af te ronden en natuurlijk de eindexamens zelf. Daarnaast werk ik op zaterdag en we voetballen daarbij ook 4 keer per week (3x training en een wedstrijd). Dat samen kost dit jaar wel veel tijd en energie.
Verder heb ik niet echte doelen voor mezelf. Ik wil graag belangrijk zijn voor het team en lekker voetballen. Ik zie verder wel hoe het loopt. We hebben een super leuke groep, dus ik heb het goed naar m’n zin. Ik ben dus ook helemaal niet op zoek naar een nieuwe uitdaging of zo, ik zit hier voorlopig goed bij RKHVV.
 
Een vol huis voor de KNVB bekerwedstrijd tegen Telstar? Komen jouw ouders kijken, vrienden of familie?

Ik hoop natuurlijk dat het heel druk wordt. Hoe meer mensen, hoe leuker ik het vind. Mijn ouders komen zeker kijken, en er komt ook wel wat familie. De familie heeft hoge verwachtingen van mij, dus ik moet echt aan de bak zaterdag. Maar wij zijn er klaar voor, dus ik hoop dat het een mooie wedstrijd gaat worden.

Jackie Groenen, je bent pas 17 jaar, maar hoe zag je loopbaan er tot op heden uit?

Mijn voetbalcarrière startte al op jonge leeftijd. Toen ik 5 jaar was speelde ik mijn eerste wedstrijdjes bij de mini’s. Voetbal zat in de familie aangezien mijn zus, Merel, en mijn vader beiden al in het voetbalwereldje zaten, dus het was logisch om daar bij aan te sluiten. Ik ben bij GSBW begonnen, een club in Goirle en heb daar tot de D jeugd gespeeld, altijd in jongenselftallen. Van jongs af aan had ik al een doel en was ik er van overtuigd dat het daarom beter was om bij de jongens te voetballen. Daarnaast beviel het jongens voetbal me uitstekend en kon ik het altijd goed vinden met de jongens. Na de D jeugd verhuisden we met een heel elftal naar VV Riel en hier heb ik 4 jaar gespeeld. Net zoals bij GSBW altijd onder mijn vader als trainer. We probeerden steeds een  niveau op te klimmen, en daarbij legden we ook steeds grotere afstanden af (km) en verhuisden daarom naar Wilhelmina Boys in Best. 

Hier trainde ik voor het eerst onder een andere trainer, Robbert Beckers, die uiterst fanatiek was en waarmee ik een geweldige tijd heb beleefd. Mijn voetbalcarrière bij de jongens sloot ik af bij Rood–Wit Veldhoven. Ook bij deze club heb ik een geweldige tijd beleefd, veel overwinningen binnen kunnen halen en veel geleerd. Het was dan eigenlijk ook de bedoeling om zo lang mogelijk bij de jongens te blijven voetballen, maar toen er de mogelijkheid ontstond om bij SGS Essen te gaan voetballen, het eerste elftal van het vrouwenteam in de Bundesliga, kon ik deze kans niet laten schieten.

Voor ieder meisje is het een droom om in de Bundesliga uit te komen aangezien het een van de sterkste competities is in de hele wereld. Toen ik 15 was, speelde ik mijn eerste wedstrijd in de basis bij SGS Essen – Schönebeck. Ik was daarmee de jongste speelster in de Bundesliga.  Na een half jaartje bij Essen te zijn geweest, kon ik naar FCR Duisburg. Dit was natuurlijk helemaal een droom aangezien Duisburg één van de beste clubs is van de wereld, en wie krijgt die mogelijkheid nu op 16 jarige leeftijd! Nu ben ik ondertussen een half seizoen bij Duisburg en het bevalt me uitstekend.

Had je geen zin in een avontuur en de Nederlandse eredivisie en waarom niet?

Een ‘avontuur’ in de Nederlandse eredivisie was natuurlijk een logischere eerste stap geweest, in verband met de reistijden waar ik nu mee te maken heb. Willem II  bijvoorbeeld ligt op een kwartier afstand van ons huis in Poppel. Jammer genoeg, sprak zowel het voetbal als de ambiance me te weinig aan in Nederland, en dan met name bij Willem II.  Daarnaast kwam er de mogelijkheid om in Duitsland te gaan voetballen, waar het niveau beduidend hoger ligt, en dat is waar je naar streeft als topsporter, het hoogst mogelijke.

In Duitsland werd, zeker in die tijd, alles professioneler aangepakt op het sportgebied maar ook daar buiten. Wel moet ik zeggen dat ik altijd een zwak heb gehad voor  FC Twente. Ik heb er verschillende trainingstages meegelopen en het karakter van de club bevalt me erg goed. Dit kun je nu ook zien, het is één van de weinige clubs die het heft echt in eigen handen neemt en daardoor het Eredivisie niveau op een hoger level kan brengen! Een groot nadeel aan FC Twente voor mij was echter dat het drie uur rijden is. Om op 15 jarige leeftijd op kamers te gaan is ook nogal een stap.

Je debuut in Duitsland bij SG Essen, hoe voelde dat als jong meisje in een voor jou vreemd land?

Mijn debuut bij Essen  was Potsdam uit, voor de beker. Meteen een topper! Natuurlijk was het spannend die eerste keer. De zenuwen gieren door je lijf als je voor het eerst het veld op loopt en een stadion is gevuld met toeschouwers. Je weet dat je tegen grote speelsters staat te voetballen en daarom besef je ook dat je iets hebt bereikt wat je altijd al hebt willen bereiken, waardoor er ook veel adrenaline door je lijf heen gaat. 

Ik speelde met een vrije rol op de 10 positie, een positie die ik altijd graag speel.  Later besefte ik ook voor mezelf dat het erg bijzonder is, als je als 15 jarige, ook nog een spelverdelende rol mag spelen in de Bundesliga.  Ik moet dan ook zeggen, dat de wedstrijd tegen Potsdam mijn beste wedstrijd is die ik tot nu toe in mijn hele carrière heb gespeeld. Alles verliep super en we wisten Potsdam het erg moeilijk te maken, tegen alle verwachtingen in. We verloren jammer genoeg een paar minuten voor tijd met 1-0, een klungelgoal uit een corner. De lovende kritieken in de kranten waren een leuke bevestiging van mijn eigen gevoel over de wedstrijd. Maar het blijft  altijd een mooie herinnering, “je debuut”.

Je vertrok naar FCR Duisburg, en dat is Europese top. Hoe moeilijk is het om daar een basisplaats te veroveren?

Echt heel moeilijk om een basisplek te krijgen. Er spelen bij zo’n grote club natuurlijk ook andere dingen mee als alleen de prestaties op het veld. Bij het trainen gaat het tot nu toe heel goed. Ik voel me goed opgenomen in de groep en kan het niveau goed aan. Ook alle wedstrijden die ik tot nu toe heb gespeeld zijn goed verlopen. Lovende kritieken achteraf, en er is al een aantal keer geschreven dat het spel verbeterde nadat ik in het veld kwam. Natuurlijk vind ik het jammer dat het nog geen vaste basisplaats heeft opgeleverd, maar ik blijf er gewoon hard voor werken.  Geduld wordt beloond, zeggen ze. Daar gaan we nu nog maar even vanuit!

Is het hoge niveau te doen voor je, raak je niet overbelast?

Het niveau is goed te doen. Het is een hoog niveau, maar dat wil je ook als je gaat spelen als een club bij Duisburg. Ik kan er echter goed in mee. Qua belasting is alleen de lange afstanden afleggen voor en na het trainen iets dat zwaarder is geworden. Voor mijn carrière in Duitsland trainde ik eigenlijk meer aangezien ik toen nog schooltrainingen volgde bij mijn sportschool en naast het voetbal nog judotrainingen erbij deed. Het aantal trainingen kwam in die jaren op 9 tot 12 keer in de week. Nu train ik 5 keer in de week, dus de trainingsbelasting ligt feitelijk lager.

Zien we jou ooit op de Nederlandse velden voetballen?

Ik weet nog niet hoe de toekomst verloopt. Hoe het niveau zich ontwikkeld in Nederland en hoe de omstandigheden in Duitsland blijven, is er allemaal afhankelijk van. Wel vind ik echt dat Twente duidelijke stappen maakt, en gevoelsmatig heb ik met Twente een goede band.
Ook Standaard Luik informeert regelmatig, en als de BeNeLiga tot stand komt, waar ik een voorstander van ben overigens, speel  ik misschien op die manier op de Nederlandse velden. Bovendien ving ik op dat we met Duisburg misschien een oefenwedstrijd spelen in Nederland, dus dat zou sneller zijn als verwacht.

Is Oranje onder 19 uitgesloten of staat de deur op een kier?

Natuurlijk staat deze deur nog op een kier. Ik heb in die tijd Oranje onder 19 alleen afgewezen aangezien ik net binnen was bij Duisburg en ik mijn concentratie volledig wou leggen op een basisplek. Zoals ik al gezegd heb, is dat een moeilijke opgave. Trainingen missen door KNVB activiteiten konden daarom simpelweg niet meer opgenomen worden in het geheel. Onder 19 en NL zijn voor mij geen afgesloten zaak, alles moet nog beginnen.

Je doet ook aan judo, met veel succes. Wat is nou leuker, judo of voetbal?

Ik judo inderdaad. Naast het voetbal ben ik op 5 jarige leeftijd begonnen met judo en ben ik er verder mee opgegroeid. Overigens moet ik zeggen dat de combinatie voetbal en judo voor mij in beide opzichten goed is geweest.  Ik heb er door geleerd mijn lichaam goed te beheersen en sta steviger op het veld. Ik heb ook mooie resultaten kunnen behalen met het judo, zoals 5 keer Nederlands kampioen en 1 keer derde van Europa. Naast mooie resultaten heb ik natuurlijk ook mooie tijden beleefd en ontzettend veel geleerd. Mijn coach Jan de Rooy is altijd heel belangrijk voor me geweest en heeft er mede voor gezorgd dat ik nu de persoon ben wie ik ben.

Nu nog steeds ga ik naar hem toe voor adviezen over van alles.
Toch heeft mijn hart altijd wat meer gelegen bij het voetballen. Misschien omdat het een teamsport is, maar met name omdat er een continuïteit is van wedstrijden. Bij judo werk je een heel jaar naar 1 of 2 belangrijke toernooien toe, terwijl bij voetbal ieder weekend een belangrijke wedstrijd voor de deur staat. Nu nog steeds train ik af en toe met het judoën als ik tijd heb en dan geniet ik er onwijs van!

Het is dan ook bij mijn contract besproken met Dieter Öster dat als er de mogelijkheid is voor me om aan judo–toernooien deel te nemen, dit mogelijk is. Afgelopen jaar heb ik daarom ook meegedaan aan het Zuid Nederlands Kampioenschap senioren waar ik eerste ben geworden in mijn gewichtsklasse. Jammer genoeg moest ik het Nederlands Kampioenschap laten schieten omdat we toen een wedstrijd hadden tegen Bayern Munchen. Ook dit jaar ben ik van plan als het mogelijk is deel te  nemen aan het Zuid Nederlands kampioenschap en ik hoop het Nederlands kampioenschap.

Je/jullie wonen in het Belgische Poppel, ben je niet trots op je vader, hij maakt immers heel wat kilometers?

Ja we rijden wat af samen. 7000 tot 8000 km in de maand zijn het.
De meeste mensen verklaren ons dan ook voor gek, misschien terecht haha, maar wij noemen het gewoon Quality Time. Lekker een muziekje op en samen gek doen.
Nu in de winterstop zeiden we zelfs een paar keer tegen elkaar dat we het rijden missen!
Tuurlijk ben ik trots op hem. Ik weet dat het niet vanzelfsprekend is om een vader te hebben die zoveel voor je zou willen reizen.

Niet alleen de trainingen, maar ook iedere wedstrijd over heel Duitsland is hij er bij. Het geeft me een goed gevoel om te weten dat hij er is, daardoor voel ik me sterker op het veld. Iedere dag rijden we om 14.00 weg. Papa laat zijn werk liggen, ik mijn school. Het is zwaar, om zoveel te reizen, maar hij krijgt er ook wel wat voor terug haha!

Waar ligt je plafon? In Duitsland of Amerika, wat wil je bereiken met voetbal of met judo?

Mijn plafon ligt nu op het moment in Duitsland. De competitie is sterker als die in Amerika en ik denk eerlijk gezegd de beste van de wereld op het moment. Een basisplek bij Duisburg is daarvoor de eerste grote stap die gemaakt moet worden. Maar de toekomst is nog niet bepaald. Misschien wel de BeNeLiga. Als het vrouwenvoetbal in Nederland doorzet, dan zou Nederland grote podiums kunnen bereiken. Wat me trouwens erg interesseert is dat de bezoekersaantallen in Japan drastisch gestegen zijn na het winnen van het WK! Mooi dat een land zulke stappen vooruit kan maken.

Wat ik er mee wil aangeven, is dat alles nog open ligt. Ik ben overigens pas een paar weken 17.  Maar het doel is niet verandert: ik wil de beste speelster ter wereld worden (en het liefste ooit naast Messi op een podium staan).  Met judo zijn de doelen afgelopen jaar verandert. Het is nu meer zo dat ik meeneem wat ik mee kan nemen en verder afwacht wat er op me af komt.

Afgelopen donderdag, 12-01-2012 heeft het Bestuur en de Technische Commissie kennis genomen van de beslissing van Geert-Jan Marks & David Romijn om na dit seizoen afscheid te nemen van de club als Trainers/Coaches van Dames 1.

Vanuit het Bestuur, spelersgroep en de Technische Commissie kwam naar voren dat Odysseus ’91 graag het contract had verlengd. Echter hebben persoonlijke keuzes van Geert-Jan & David er toe geleid een punt achter de lange en succesvolle samenwerking te zetten.

Verklaring David:

“In mijn acht jaren bij Odysseus '91 ben ik absoluut verknocht geraakt aan de club. Nadat ik vanaf dames 3 in de vijfde klasse, via dames 2 samen met Geert Jan in de 3e en daarna 2e klasse actief ben geweest zijn we bij dames 1 in de 1e en uiteindelijk hoofdklasse terecht gekomen. De vele jaren bij de club hebben mij als trainer en persoon gevormd. De club heeft mij heel veel geboden en ik heb er onnoemelijk veel geleerd. Slechts één ding kan de dames 1 mij niet bieden en dat is een persoonlijke ontwikkeling in een situatie waarbij dingen niet 'vertrouwd' en 'vanzelfsprekend' zijn. Kortgezegd, ik wil er achter komen of ik alleen een goede 'Odysseus damestrainer' ben, of dat ik meer kan.”

Verklaring Geert-Jan

“Ik vind het belangrijk om te vermelden dat ik altijd heb genoten van de samenwerking met David en met het team. Echter merk ik ook dat het 3 keer per week bezig zijn met voetbal wel veeleisend aan het worden is. Hobby's als fietsen en zeilen doe ik nu veel te weinig. Ook kan ik door deze keuze meer tijd in mijn werk steken. Ik zie bovendien uit naar de tijd dat ik niet meer vast zit aan de zomervakantie in juli. Ik heb enorm genoten van al mijn jaren dat ik mensen heb kunnen begeleiden bij de mooiste hobby die je maar kunt hebben!”

ADO Den Haag vrouwen werken mee aan Jonger Oranje Talentendagen Meisjes
Zondag 10 juni a.s. zal sportmarketingbureau SportsGen met medewerking van de vrouwen van ADO Den Haag voor de eerste keer de Jonger Oranje Talentendagen Meisjes organiseren. Doelen zijn voetbal voor meisjes nog verder stimuleren en de droom van de voetbalsters mogelijk maken. Plaats van handeling is het complex van Wilhelmus in Voorburg.

De Jonger Oranje Talentendagen Meisjes is exclusief bestemd voor alle meiden (lid zijn van een voetbalclub is niet nodig) die geboren zijn in 1999-2005. Tijdens de dag in Voorburg maakt iedereen kans om haar droom te vervullen: kans op een plek in het Meisjesteam van Jonger Oranje dat een unieke Masterclass wint o.l.v. de ADO vrouwen, een foto- en handtekeningenshoot, een rondleiding door het stadion, eten voorafgaand aan een wedstrijd van ADO vrouwen en meelopen met de vrouwen of ballenmeisje tijdens een wedstrijd.  Er zullen drie Jonger Oranje Meisjesteams worden geselecteerd; Onder 10, Onder 12 en onder 14 jaar.

De Jonger Oranje Talentendagen (voor jongens en meisjes) bestaat dit seizoen vijf jaar. Met medewerking van 9 profclubs, verspreid over Nederland, wordt de Jonger Oranje Talentendagen georganiseerd waarbij de pupillen kans maken op een stage bij een van de profclubs en een plek in Jonger Oranje. Dit talententeam speelt een seizoen lang tegen profclubs en neemt deel aan internationale toernooien. De afgelopen jaren zijn inmiddels meer dan 20 spelers van Jonger Oranje naar een profclub overgestapt!

Mediapartners zijn Donald Duck Weekblad en De Echo, onderdeel van de Telegraafgroep.

Alle informatie en inschrijven kan hier

Meer foto's van deze wedstrijd zijn HIER te zien

Het was een weerzien van speelsters die uiteindelijk Saestum op de kaart hebben gezet. Het begon allemaal bij Patria in Zeist. Pakweg 23 jaar geleden maakte Zeist kennis met vrouwenvoetbal op topniveau.

Na een jaar Aglaja vertrokken de speelsters naar Saestum. Coach Jan van Zanten klom de laatste weken in de telefoon om al die toppers van toen weer bijeen te krijgen voor een wedstrijd tegen het Patria van nu. Ze waren er allemaal. Het was een mooi weerzien voor iedereen, de sfeer zat er ruim voor de wedstrijd dan al goed in. Van Zanten maakte de opstelling blindelings, hij deed het met deze meiden 23 jaar geleden voor het laatst. Het was zijn dag en terecht genoot hij met volle teugen. Na een goede warm-up speelde "zijn" team tegen het Patria van nu. Twee keer 30 minuten, want de speelsters zijn natuurlijk een jaartje of wat ouder geworden. Maar het spelletje op zich verleer je niet zo bleek zondagmiddag voor vele toeschouwers maar weer eens.

De speelsters vonden elkaar blindelings, maar de ruststand was slechts 0-0. Sally Savelberg, nu coach van SV Houten, kreeg flinke kansen, maar tot twee keer zat een polletje succes in de weg. Na de rust scoorde zij wel met een pegel van 18 meter: 1-0. De gelijkmaker van Sanne Ploeg bleek ook de eindstand te zijn, maar daar lag niemand wakker van. De "oudjes"van toen vergaten te winnen, maar in het verleden is er al veel gewonnen. Alle meiden bleven ook na afloop hangen in de stampvolle kantine, zo'n weerzien maak je niet vaak mee.

Jan van Zanten heeft plannen om dit volgend jaar te herhalen, want zoiets moois smaakt altijd naar meer. Anita Stalenhoef en Irene Tymensen spelen nog altijd zaalvoetbal, en Sally Savelberg is coach geworden. Nu na bijna 25 jaar terug was het een geslaagde dag bij Patria, daar begon het allemaal. Saestum is groot geworden door deze toppers en dat mogen we nooit vergeten.

Het Emma Kinderziekenhuis AMC werkt de laatste jaren hard aan een bijzonder zorgvernieuwingsproces dat ‘de Metamorfose’ heet. Onderdeel daarvan is de complete vernieuwbouw van het Emma die nu plaatsvindt. Zorg en huisvesting worden afgestemd op alle verschillende fases in de ontwikkeling van het kind. Zodat een kind zich zo gewoon en zo gelukkig mogelijk kan voelen.

Ondanks ziekte en behandeling. De zuigelingenafdeling is al klaar. Er wordt nu hard gewerkt aan de andere afdelingen: Tieners, Intensive Care, Oncologie, Grote Kinderen, Neonatologie, Kinderchirurgie. Wees er van overtuigd dat het Emma haar best doet om het allerbeste kinderziekenhuis ter wereld te worden. Uw financiële steun is daarbij onontbeerlijk.

De ‘Stichting Steun Emma’ is belast met de fondsenwerving ten bate van het Emma Kinderziekenhuis AMC. Deze stichting heeft Sc. Buitenveldert gevraagd om samen te werken in deze fondsenwerving en om op deze manier een bijdrage te leveren aan de hoge verbouwingskosten van het kinderziekenhuis. Sc. Buitenveldert hoefde niet lang over deze vraag na te denken.

We zijn een grote Amsterdamse voetbalvereniging en voelen ons verantwoordelijk en erg betrokken bij het bekendste kinderziekenhuis van Nederland.  Gezonde sportende jeugdleden halen geld op voor de noodzakelijke voorzieningen voor leeftijdsgenoten die het lichamelijk minder hebben getroffen. Wij gaan er een geweldig evenement van maken.

SCOREN VOOR EMMA

In het weekend van 31 maart en 1 april 2012 worden allerlei activiteiten georganiseerd op het sportpark van Sc. Buitenveldert, terwijl alle teams gewoon hun wedstrijden afwerken. Alle activiteiten zijn gericht op het inzamelen van geld voor Emma en dat op een zo leuk en sportief mogelijke manier. Het moet een groot feest worden!

Een projectteam van 6 mensen is belast met de organisatie van dit evenement. Dit team werkt hard aan de uitwerking van het draaiboek, maar vooralsnog staan de volgende activiteiten op de agenda:

Scoren voor Emma, 1 euro voor een doelpunt: elk jeugdspeler vraagt familie, vrienden, buren, e.d. om 1 euro te sponsoren voor elk doelpunt wat in hun wedstrijd in dat weekend gescoord wordt. Zowel doelpunten van het eigen team als van de tegenstander tellen mee voor de sponsoring.

Doel Schiet Bokaal: na afloop van de wedstrijd mag elk team aanleggen op het doel met de gaten om op die manier extra doelpunten voor de sponsoring te realiseren. De punten worden namelijk opgeteld bij de uitslag van de wedstrijd. Tevens kan het team met de hoogste score een prachtige prijs winnen.

Hooghoud Bokaal: in een heuse arena mag elke speler een paar pogingen wagen om zijn technische vaardigheden te tonen. De speler met de hoogste score, wint een prachtige prijs. Uiteraard wordt rekening gehouden met de verschillende leeftijden.

Tombola: gedurende het gehele weekend vinden er diverse loterij trekkingen plaats waarmee superleuke prijzen gewonnen kunnen worden.

Traditionele Veiling: op zondag zal een heuse veiling gehouden worden waarbij fantastische en ludieke prijzen te winnen zijn. De items worden bij opbod geveild en de veiling staat onder leiding van niemand minder dan….Martin Moreiro, hoofdrolspeler van TV- en bioscoophit “Gooische Vrouwen”.

Het sportpark zal worden aangekleed met springkussens zodat ook de jongste toeschouwers zich kunnen vermaken. De kleintjes kunnen ook geschminkt worden, misschien zal een bekende clown nog wel een nummertje opvoeren en wordt er nog een puike streetdance voorstelling gegeven op het terras voor de kantine.

U kunt nog veel meer informatie over dit supergave evenement terugvinden op de speciale website die hiervoor in het leven is geroepen: www.scorenvooremma.nl

MET UW INZET KUNNEN WE ER EEN GROOT SUCCES VAN MAKEN!

Het projectteam zou u, als lid (of ouder van),  de volgende 3 vragen willen voorleggen:

1. Voor de Traditionele Veiling zouden wij alle leden van de club en ieder ander die de club en met name het Emma Kinderziekenhuis een warm hart toedraagt, willen vragen om veiling-items ter beschikking te stellen. Voorbeelden van items die op de veilinglijst niet zouden misstaan:
   
   - Rondvaart door de Amsterdamse grachten in privé sloep voor 8 personen
   - Romantisch diner voor 2 personen
   - Gratis belastingadvies, inclusief indienen belastingaangifte
   - Kleding
   - Rondleiding bij Ajax
   - Gesigneerd Ajax shirt
   - 4 kaarten voor Bobejaanland
   - Gratis abonnement bij de fitnessclub
   - Winterbeurt voor uw fiets, brommer of scooter
   - etc.
   
   Niets is te gek, laat uw creativiteit de vrije loop. U kunt uw veiling-items aanbieden via de website www.scorenvooremma.nl
2. Voor de tombola zijn we op zoek naar zoveel mogelijk leuke prijzen die we onder de deelnemers kunnen verloten. Dit kan variëren van een grote worst of een heerlijke fles wijn tot een toegangskaart bij sauna of zonnecentrum of misschien zelfs een gratis massage bij de plaatselijke masseur. Wilt u ons helpen om bij de lokale middenstand leuke prijzen te vergaren? U kunt de prijs aanmelden op de website www.scorenvooremma.nl
3. Voor de organisatie tijdens het weekend zelf, zijn we naarstig op zoek naar vrijwilligers. Zou u ons willen helpen tijdens een bepaald dagdeel of misschien zelfs het gehele weekend, meldt u zich dan aan bij ondergetekende op fj.bloem@worldonline.nl      
   
   

Via de website van Sc. Buitenveldert zullen we u op de hoogte houden van verdere ontwikkelingen rondom dit geweldige evenement. U kunt natuurlijk ook zelf naar de website www.scorenvooremma.nl gaan om de laatste nieuwtjes te vernemen. Op deze site wordt in ieder geval permanent een update verstrekt van de items die voor de veiling zijn aangeboden.

In het voorjaar zullen we via de coördinatoren, trainers en teamleiders alle (jeugd)leden benaderen voor het onderdeel waar de leden sponsoren gaan zoeken voor het onderdeel “Scoren voor Emma, een euro voor een doelpunt”.

 

Roepende in de woestijn of voorloper van een florerende sporttak? De animo voor een volwaardige eredivisie is nog steeds matig, maar bij FC Twente neemt het vrouwenvoetbal een enorme vlucht. De landskampioen uit Enschede hoopt binnen afzienbare tijd tot de Europese top te behoren. ,,Voetbal is onder meisjes de snelst groeiende sport van Nederland. Een betere motivatie is er niet. 

De eredivisie bij de vrouwen leidt al sinds de oprichting in 2007 een zwalkend bestaan. Drievoudig landskampioen AZ trok zich voor dit seizoen terug, wegens een gebrek aan rendement, en clubs als Ajax, PSV en Feyenoord hebben de stap nog steeds niet gemaakt, omdat de overlevingskansen niet al te hoog worden ingeschat.

Bij FC Twente is er van twijfel nooit sprake geweest. Wat heet: de club uit Enschede, die met ADO Den Haag momenteel de dienst uitmaakt in de uit zeven ploegen bestaande eredivisie, werkt onverstoord door aan de professionalisering van de vrouwentak. De speelsters krijgen dit seizoen voor het eerst betaald, in de vorm van een minimumloon, alle thuiswedstrijden in De Grolsch Veste worden live uitgezonden door de regionale zender RTV Oost en de jeugdacademie de enige van Nederland levert de ene na de andere talentvolle exponent af.

Met een blik op de tegenvallende populariteit van de eredivisie is de vraag gerechtvaardigd of FC Twente niet aan een dood paard loopt te trekken, maar kom met zoveel cynisme niet aan bij Wouter du Gardijn en Coen Brinkman. Zij zijn door voorzitter Joop Munsterman, de landelijke aanjager van het vrouwenvoetbal, gevraagd een financieel fundament voor de vrouwentak te kweken, door het binnenhalen van zoveel mogelijk sponsors. Niet zonder succes, zo blijkt.

"De mensen beseffen dat het vrouwenvoetbal in opkomst is", stelt de bevlogen Du Gardijn. "Vroeger kraaide er geen haan naar, maar dat is nu anders. Voetbal is in Nederland de snelst groeiende sport onder meisjes, met op dit moment 125.000 beoefenaars. Binnen twee jaar zitten we op 150.000 en binnen vijf jaar op 200.000. Een ongekende groeimarkt."

Du Gardijn en Brinkman hopen op jaarbasis 500.000 euro aan sponsorgeld binnen te halen voor FC Twente. "Dat gaat lukken", zegt Du Gardijn. "Zo hebben we de Vrienden van FC Twente vrouwen opgericht, een soort businessclub van bedrijven die het vrouwenvoetbal steunen met een bijdrage van 12.500 euro in het eerste jaar, 18.750 euro in het tweede en 25.000 euro in het derde jaar. We zitten al op zeventien deelnemers, het enthousiasme is enorm."

In ruil voor een lidmaatschap ontvangen Vrienden van FC Twente vrouwen een pakket aan privileges. Du Gardijn: "Bedrijven mogen het logo van de Vrienden van FC Twente vrouwen gebruiken in reclame-uitingen, dat genereert veel publicitaire spin-off. Verder kunnen speelsters worden ingezet voor promotionele activiteiten en is er een marketingpool. Met de marketingmensen van de deelnemende bedrijven komen we bij elkaar om de reclame-exposure te versterken."

De hoofdsponsor van de FC Twente vrouwen is Roetgerink mode en schoenen uit Enter. Eigenaar Paul Roetgerink steekt jaarlijks 125.000 euro in het vrouwenvoetbal. "Dat mijn dochter op voetbal ging, heeft mijn ogen geopend. Voorheen had ik er niets mee. Vrouwenvoetbal floreert bij FC Twente, daar wil ik graag op meeliften. Bij alle officiële presentaties dragen de speelsters mijn kleding, een mooie combinatie."

Wouter du Gardijn begrijpt weinig van de terughoudendheid bij prominente clubs om een vrouwentak op te zetten. "Zijn die bvo's dan zo rijk, in deze tijd, dat ze die 500.000 euro, die je minstens uit de markt kunt halen, niet nodig hebben?"

Bij FC Twente is het geloof er dubbel en dwars. De club, die dit jaar debuteerde in de Champions League, wil binnen enkele jaren tot de Europese top behoren. Daartoe is een sterke vaderlandse competitie vereist, of mogelijk een BeNeliga. Binnenkort zitten de bestuurders van de Nederlandse en Belgische voetbalbond bij elkaar om de mogelijkheid van een gezamenlijke competitie te bespreken. En eind januari doet FC Twente nog weer een poging om twijfelende clubs in Nederland over de streep te trekken.

2012: Vrouwen Vol Vechtlust!

Met de Kerst en jaarwisseling voor de deur is het mij gelegen om de balans van het 1e halfjaar van het seizoen 2011/2012 op te maken.

Op maandag 18 juli startte het seizoen met een geweldige “On tour” gezamenlijk met de mannen. De training op het sportpark van IVO te Velden werd door een aantal fanatieke supporters bezocht. Enkelen van hen kwamen ‘speciaal’ voor het vrouwenteam om de nieuwe gezichten te zien. Maar liefst 10 nieuwe speelsters werden in de zomer toegevoegd aan de selectie van het enige Eredivisie vrouwenteam van het zuiden. Helaas eindigde de 1e training in mineur daar waar nieuwkomer en toptalent Nadia Coolen bij een kapbeweging haar kruisband afscheurde. Een enorme tegenvaller zo aan de start van het seizoen. Deze blessure was een sneeuwvlok die een lawine van blessures zag volgen. Naast Nadia scheurde zowel Nadine Hanssen als de vertrouwde centrale verdediger Michelle vd Laan een kruisband af. De uit Brunssum afkomstige Nadine, die overkwam van het talentteam uit Amsterdam, maakte een enorm goede ontwikkeling door in de voorbereiding.

Grote tegenvaller was ook het wegvallen van Danitsja Heiligers. Danitsja scheurde vorig jaar in de voorbereiding haar kruisband af en stond nu aan de streep om volledig de strijd aan te gaan voor het team waar ze zo graag in wil spelen. Danitsja knokte vorig seizoen harder dan wie dan ook. Helaas bleek haar knie nog niet zo goed hersteld te zijn als gehoopt. In een oefenwedstrijd liep ze tegen een tegenslag aan toen ze haar knie verdraaide. Onderzoeken wezen uit dat haar knie nog niet klaar was voor wedstrijden op topniveau.

Een wederom lange periode van krachttraining tot gevolg, waardoor Danitsja tot op de dag van vandaag nog geen competitiewedstrijd heeft kunnen spelen. Keepster Dianne Reemers slaat haar enkel om tijdens een salto op een trampoline en staat daardoor weken aan de kant. Daar waar ze ook nog een operatie aan haar pols moet ondergaan, zal Dianne voor de winterstop geen opwachting maken in het team. Dianne besluit later zelfs te stoppen omdat ze haar studie als politieagente nauwelijks kan combineren met het voetballen op dit niveau. Wederom een tegenslag voor de groep.

In de openingswedstrijd van de competitie treden we aan tegen huidig lanskampioen FC Twente. Een lastige opgave gezien de sterkte van dit inmiddels ervaren team. Gesteund door ruim 1000 toeschouwers in de Koel werd er een goede wedstrijd op de mat gelegd waarbij we meteen duidelijk maakten dat we een ploeg hebben die enorm veel ambitie uitstraalt en vooruit wilt. De tegenvallende uitslag van 1-2 deed ons toch vermoeden dat we tot veel in staat waren. Het lot had echter de beker nog niet volledig leeg gedronken. In de uitwedstrijd tegen FC Utrecht komen we snel op achterstand en hebben moeite om de draad op te pakken. Op het moment dat we grip krijgen en de betere ploeg zijn, valt Renée Kersten uit met een ernstige blessure. Met de ziekenwagen en zwaailichten wordt ze afgevoerd naar het plaatselijke medische centrum te Utrecht. Na een goede 3 kwartier buiten bewustzijn te zijn geweest constateren de artsen een hersenkneuzing bij Renée. Een ernstige blessure die een lange revalidatie tot gevolg zal hebben. De verloren wedstrijd van 3-1 en prima 2de helft is door deze tegenvaller snel vergeten.

De sfeer in de groep is in de opvolgende weken terneergeslagen. Er wordt hard getraind maar aan alles is te merken dat de groep het moeilijk heeft met deze persoonlijke tegenslagen en uiteraard de verloren wedstrijden.
In de thuiswedstrijd tegen Zwolle veren we allen op wanneer we een geweldige wedstrijd spelen en de winst zeer overtuigend pakken. Een aantal speelsters die tot het uiterste gaan om de wedstrijd uit te spelen en de overwinning binnen te halen.
In de uitwedstrijd tegen Telstar valt Marlou Kelleners uit met schade aan de meniscus. Ook Marlou zal pas na de winterstop pas aan kunnen sluiten.
Deze wedstrijd wordt kansloos verloren. Naast Marlou valt ook Myrthe Moorrees weg. Myrthe kampt met overbelasting waardoor ze klachten houdt op verschillende plekken. De staf besluit geen risico’s te nemen en haar rust te geven en een programma op te stellen zodat ze na de winterstop weer aan kan sluiten.
Van de wedstrijden die nog volgen, winnen we zeer knap en verdiend uit in Heerenveen. De andere wedstrijden verliezen we waardoor we nu op de 6de plek met 6 punten uit 8 wedstrijden staan. We hebben aansluiting met plek 4 en 5. Als team willen we graag op plek 4 eindigen. Als het na de winterstop mee zit zullen er een aantal speelsters weer aansluiten waardoor plek 4 zeer zeker reëel is.

Naast de sportieve prestaties en tegenvallende blessures ook veel goed nieuws!
Ik som ze even voor jullie op:
• De nieuwe spelersbus is klaar en ook de vrouwen gaan daarmee naar de uitwedstrijden.

• Er rijden stadsbussen met een promotiefoto van de VVV-Venlo voetbalvrouwen door maar liefst 3 gemeentes.

• De nieuwe slogan wordt bekend gemaakt: “Vrouwen Vol Vechtlust”

• Maar liefst 7 speelsters van VVV-Venlo worden international. Daniëlle vd Donk, Kika van Es en Manoe Meulen in het A-team. Melissa Evers, Myrthe Moorrees en Marlou Kelleners bij o.19 en nieuw komend talent Jeslynn Kuijpers in o.16. Veel jonge talenten dus in ons team.

• Gerrit Timmerman presenteert het nieuwe commerciële plan. Een ambitieus plan waar we allen achter staan. Uiteindelijke inzet: Binnen 3 jaar kampioen van Nederland worden!

• Een eigen website ging de lucht in: http://vrouwen.vvv-venlo.nl

• De nieuwe mascotte van het vrouwenteam werd onthuld: KOELGIRL

• De begeleidingsstaf kende 2 nieuwkomers: Assistent trainer Annemieke Kiesel-Griffioen. Deze recordinternational van Nederland en gekroond bondsridder neemt een enorme kennis en ervaring mee waar we al veel vruchten van plukken. Naast haar kwam de nieuwe keeperstrainer Mark Huis-in-’t Veld die samen met zijn voetbalschool een extra kwaliteitsimpuls aan de staf geeft.

• In november wordt de samenwerking met Europese Topclub FCR 2001 Duisburg officieel gemaakt. Een samenwerking die in de nabije toekomst op allerlei fronten gaat opleveren.

Kortom, we zitten op de goede weg en zullen met trots ook in 2012 de kleuren van de club verdedigen. Wij vragen jullie steun en aanmoediging om onze sport en jullie club nog groter en unieker te maken dan welke (Limburgse) club dan ook!

Namens alle meiden en staf van het vrouwenteam wens ik iedereen een enorm goed 2012. Laat het een jaar worden waarin we met allen kunnen laten zien:

‘Alles heej is VVV…!’

Rick de Rooij
Hoofdtrainer
VVV-Venlo Vrouwen  

Ze is net moeder geworden van zoon Tidde maar dat betekent niet dat Annika Pluymen zich niet meer met voetbal bezighoudt. De bekendste speelster van RKTSV volgt haar team nog op de voet en vertelt ons daar graag over. ‘Naar mijn idée zijn de verhalen van de afgelopen tijd een beetje opgeblazen.’

Door Dominique van Loo

Maar liefst tien seizoenen speelt ze al voor RKTSV. Slechts een seizoen is ze er tussenuit geweest om voor Roda JC uit te komen. De afgelopen weken zag ze haar ploeg naar de eerste plek stijgen in de competitie. En dat is iets wat Annika van te voren al had verwacht. ‘Aan het begin van het seizoen hebben we maar liefst acht nieuwe speelsters erbij gekregen. Een groot gedeelte daarvan heeft in het verleden ook al eens voor RKTSV gespeeld. Ons team is een goede mix van ervaring en jeugd. Dat we momenteel bovenaan staan is slechts een momentopname, het enige wat telt is de stand aan het einde van het seizoen.’

‘Het grote verschil met vorig seizoen is dat we dit seizoen een kwalitatief veel beter team hebben. Door de nieuwe speelsters hebben we ook een bredere selectie. Vorig seizoen kregen we vaak maar net elf speelsters bij elkaar.’

Annika en RKTSV worden vaak in een zin genoemd. Er zou daarom gesproken kunnen worden van het feit dat ze misschien wel DE speelster van RKTSV is. Zelf ziet Annika dat anders. ‘Ik ben, net als iedere andere speelster, gewoon een onderdeel van het team. Elke speelster heeft haar kwaliteiten en iedereen is op haar eigen manier belangrijk voor het team.’

Een aantal seizoenen geleden stond ze voor de keuze: in de Nederlandse eredivisie gaan voetballen bij nieuwkomer Roda JC of in de Belgische competitie. Ze koos voor het eerste. ‘Het leek me super om bijna dagelijks met voetballen bezig te zijn. Roda lag op twee minuten loopafstand van mijn ouderlijke huis. Standard Luik is al snel een uur rijden. Bovendien ben ik iemand die voor het plezier speelt en niet voor het geld, dus de keuze was snel gemaakt. ‘

Maar RKTSV staat niet alleen maar positief in het nieuws. Een aantal weken geleden liep de wedstrijd tegen RCL uit de hand en na afloop spraken toeschouwers schande van RKTSV. Iets wat de gemoederen de komende tijd nog wel bezig zal houden, al heeft de KNVB de gestaakte wedstrijd van 3-4 definitief als eindstand bepaald.
‘Ik vind het een beetje vreemd dat juist wij negatief worden neergezet. Wij staan drie minuten voor tijd met 4-3 voor. De keepster van RCL krijgt een rode kaart en de scheidsrechter staakt de wedstrijd omdat hij zich bedreigd voelt door supporters van RCL. Wat zou ons voordeel zijn om trammelant te bouwen? Dat zou nergens op slaan. In die tien seizoenen dat ik bij RKTSV speel is er nog nooit een wedstrijd gestaakt. Bovendien ontvangen we nog niet gemiddeld een gele kaart per wedstrijd. Naar mijn idée zijn de verhalen een beetje opgeblazen.’

Sylvia Nooy sprak openhartig met onze site. Een goed en sterk interview is het geworden met heel veel leesplezier. Sylvia praat over haar club ADO Den Haag, de supporters van die club, het misverstand rondom haar persoontje voor het EK in Finland, over Sarina Wiegman, haar doorzettingsvermogen en over het mogelijke landskampioenschap met ADO Den Haag, want we willen geen excuses meer horen, we gaan nu echt voor die schaal. Tien vragen met duidelijke antwoorden. Sylvia Nooij spreekt!

Vanaf 2007 speel je voor ADO Den Haag. Zie jij je ooit nog eens ergens anders spelen?

Ik heb het heel erg naar mijn zin bij ADO Den Haag. Dit wordt het vierde seizoen dat we meedraaien om het kampioenschap dus eigenlijk heb ik geen reden om ergens anders te gaan voetballen. Maar ADO Den Haag is voor mij niet naast de deur. Soms verlang ik weleens naar een korter ritje van trainingen naar huis. Daarbij kan het nooit kwaad om als voetballer een uitdaging ergens anders aan te gaan. Andere omgeving, andere mensen, andere voorwaarden kunnen misschien weer net iets meer in een speler naar boven halen. Maar ondanks dat ik inmiddels 27 jaar ben, leer ik nog steeds bij, dus op voetbalgebied zie ik geen reden om weg te gaan bij ADO Den Haag.

Was de overgang qua niveau van Ter Leede naar ADO Den Haag groot, merkte jij dat het veel zwaarder voor je werd?

Dit is heel geleidelijk gegaan. Wij hadden bij Ter Leede al een heel hoog niveau. We zijn dat laatste jaar kampioen geworden en we hebben de beker gepakt. Als je kijkt naar de spelers in dat team: Daphne Koster, Petra Hogewoning, Karin Legemate, Esther Scheenaard, Chantal de Ridder, Priscilla de Vos, Claudia van den Heiligenberg, Jill Wilmott, Mandy Faber niet te vergeten en ikzelf, allemaal spelers die eredivisie niveau hebben gespeeld of nog steeds spelen. Dat team ging uit elkaar met de komst van de eredivisie en bij ADO Den Haag was het niveau daarom misschien eerst wel iets minder dan dat jaar bij Ter Leede. Maar al snel zag je het niveau wel stijgen. De overgang was daarom niet zwaar. Natuurlijk wel een verandering in je dagelijkse leven. Vaker trainen en je werk aanpassen aan de trainingstijden. En eigenlijk neemt voetbal een nog grotere plaats in je leven dan het al deed. Ook hieraan ben ik snel gewend en nu weet ik niet meer beter.  

Het noodlot sloeg toe, je kreeg de ziekte van pfeiffer, en miste het EK in Finland. Hoe dramatisch was die periode voor jou?

Ik denk dat er wel al veel over gezegd is, maar in combinatie met de vraag hoe ik het vond om het EK te missen, vind ik het wel goed om wat misverstanden uit de wereld te helpen. Ik moet hierbij aantekenen dat het niet zeker is of de ziekte van pfeifer een rol heeft gehad. Men zegt dat je niet twee keer de ziekte van pfeifer kan hebben en die ziekte had ik al eens gehad. Het kan wel blijven sluimeren in je lichaam, zo is mij verteld.

Ik ben overtraind geraakt. Dit is overigens na het EK vastgesteld en ook pas na het EK ben ik er een tijd tussenuit geweest. Omdat ik er destijds waarschijnlijk wel al last van had denk ik wel dat het mijn prestaties bij het Nederlands team mede heeft beinvloed. Vera Pauw heeft nooit een reden genoemd dat ik niet meer bij de selectie zat, maar die reden kan ik zelf heel goed invullen. Ik was net niet goed genoeg. Ik kon dat toen heel goed accepteren, want eigenlijk was ik gewoon heel erg moe. Ik ben wel bij twee wedstrijden van het EK in Finland gaan kijken met Mandy van den Berg. Trouwens wel leuk dat zij nu bij de selectie zit die waarschijnlijk weer naar het EK gaat.

Het enige moeilijke toen, was de wedstrijd dat ze doorgingen. Er ging even door mij heen dat ik er ook heel dichtbij had gezeten. Maar blij was ik zeker. Toen er pakweg 6 maanden later bleek dat ik overtraind was begreep ik wel veel beter waarom ik steeds mijn niveau niet haalde bij het Nederlands team. Omdat ik op deze manier gewoon niet meer wilde voetballen heb ik twee weken voor die ' diagnose' nog met Sarina om de tafel gezeten met de mededeling dat ik misschien wel zou willen stoppen.

In die twee weken daarna ben ik rustig uit gaan zoeken waar dit mee te maken kon hebben en uiteindelijk bleek het dus overtraindheid te zijn. Die periode daarna was niet heel dramatisch. Voor mij was het stoppen of nu rustig aan doen en dan kijken of voetbal voor mij nog een toekomst had. Ik heb een tijd echt niets gedaan en heb het allemaal over me heen laten komen. Tuurlijk zaten er moeilijke periodes tussen, maar ik wist dat dit het beste voor mij als voetballer was, maar ook daarbuiten. Zoiets heeft namelijk invloed op je hele dagelijkse leven.

Na een tijdje kreeg ik weer zin om naar trainingen te gaan om een balletje mee te trappen of twee rondjes te lopen en dat deed ik dan ook. Ik kreeg langzaam het plezier weer terug. De voorbereiding van het nieuwe seizoen heb ik helemaal meegedraaid en in no time was ik weer fit. Ik let nu wel goed op dat het niet weer gebeurd en ik denk dat dit mij wel een klein beetje heeft gevormd tot de speler en persoon die ik nu ben. Ik ben blij dat ik de keuzes heb gemaakt die ik gemaakt heb. Ook het vertrouwen en de steun die ik van de technische staf (Alex Scholte en Sarina Wiegman ) gekregen heb heeft mij erg geholpen bij het herstel. 

Je kwam terug na die vervelende periode, je speelt alweer een tijdje, ben je zo'n doorzetter?

Ik denk dat elke speelster in de eredivisie een doorzetter is. Elke topsporter is een doorzetter. Dat moet wel anders haal je dit niveau niet.

Ik heb niet heel veel hoeven doen, veel geduld hebben en de rest gaat dan vanzelf. Maar ben wel trots op mezelf hoe ik die periode uitgekomen ben. Sterker en rustiger. Als we het over echte doorzetters hebben komen bij mij meteen twee namen naar boven en dat zijn Kimberley Vermeij en Janneke Bijl. Wat die meiden steeds hebben meegemaakt en meemaken met hun knieblessures, ik weet eerlijk gezegd niet of ik het revalideren en terug komen steeds opnieuw zou kunnen opbrengen.

Onder Vera Pauw zat je bij de selectie van Oranje. Hoop je nog op een comeback bij het Nederlands elftal?

Vera Pauw heeft mij mijn debuut laten maken en op dat moment komt je droom uit. Dit is zo cliché, maar het is echt zo. Het is mooi om bij het Nederlands elftal te zitten en helemaal met deze groep. Ze willen voetballen en dan is voetballen altijd leuk. Of ik er op hoop is een groot woord, het gaat goed zoals het nu gaat, maar als ik een uitnodiging krijg, zeg ik geen nee.

Tegen Kroatië zat je op de tribune in je eigen stadion, gekeken met een soort dubbelgevoel?

Ik heb niet gekeken met een dubbelgevoel. Die tijd is voorbij. Ik ben gewoon heel erg blij dat ik weer met plezier voetbal en de rest komt vanzelf, of niet. Wel jammer dat het voetbal er niet uitkwam zoals ik het tegen Engeland heb gezien. Maar die meiden staan toch maar mooi bovenaan en het EK is echt dichtbij. Dat is leuk voor die meiden, maar ook voor het hele vrouwenvoetbal in Nederland.

Terug naar ADO Den Haag. Je 5^de seizoen bij de club, ook je 5^de seizoen met coach Sarina Wiegman. Jullie worden clubiconen, verloopt de samenwerking nog steeds naar wens?

Het is inderdaad mijn 5e seizoen bij ADO Den Haag, maar mijn 6e seizoen met Sarina als mijn coach. (1 jaar Ter Leede)

De samenwerking verloopt prima. Het kan ook nadelen hebben dat je elkaar zo lang kent. In sommige situaties ga je er misschien vanuit dat iemand op een bepaalde manier reageert of doet, terwijl elk mens leert en zich ontwikkelt. Aan de andere kant weet Sarina als geen ander hoe ze met mij als speler, maar ik denk ondertussen ook als mens, moet omgaan.

Iedereen gunt ADO Den Haag het landskampioenschap. Snak jij er ook niet naar, want het is telkens “net niet”?

Wij snakken er allemaal naar en wij gaan dit jaar dan ook voor niets minder dan dat. Ik denk dat ik dat best hardop mag uitspreken, want overal lezen we eigenlijk al dat ADO Den Haag voor het kampioenschap gaat. Het seizoen is nog lang en er kunnen altijd dingen gebeuren die invloed hebben op de ranglijst. Maar wij willen geen excuses meer. We gaan voor die schaal.

Denk je al na over je toekomst wanneer je ooit klaar bent met voetballen, zou je niet iets willen gaan doen bij de club of elders binnen het vrouwenvoetbal?

Wat een grappige vraag, ik ben inderdaad 27 jaar en dat is gek. Ik behoor tot de oudjes, terwijl ik me nog steeds het jonkie van een paar jaar geleden voel. Natuurlijk denk ik daar over na. Ik heb vorig jaar een cursus fitness instructeur gevolgd en als ik tijd heb dan wil ik mij langzaam gaan omscholen om iets in de sport te gaan doen. Het lijkt mij erg leuk om iets in het vrouwenvoetbal te blijven doen, assistent coach misschien, wedstrijden analyseren. Of gewoon met de jonge talentjes waar er tegenwoordig veel van zijn iets op te bouwen. Maar voor nu nog gewoon lekker zelf voetballen.

Jullie supporters zorgen nog steeds voor een mooie ambiance. Wil je ze nog iets vertellen of mededelen richting het kampioenschap?

Wij hechten heel veel waarde aan hun aanwezigheid. Er zijn ook weleens negatieve geluiden, maar eigenlijk pakt diezelfde groep dat ook weer positief op. Ze spreken elkaar erop aan en de volgende wedstrijd staan ze er gewoon weer en zingen ons de hele wedstrijd toe. Ik ben echt trots op deze support. Het geeft je net even dat extra zetje om nog meer uit jezelf te halen. Dus beste supporters, blijven doen! Ik heb gehoord dat ze bezig zijn met een bus te regelen naar de uitwedstrijd tegen Twente. Zou mooi zijn als dat zou lukken!

Maar buiten die 'harde kern'  zijn er honderden andere supporters.  Kinderen van voetbalclubs, scholen en vergeet de ouders niet die ook meegaan. Het is zo mooi om na de wedstrijd in het stadion nog een half uur bezig te zijn met handtekeningen uitdelen en op foto's te gaan.

De coach van promovendus SDO is John de Zeeuw. Een kennismaking met hem. Wie is John de Zeeuw? Vertel ons eens wat over je voetbalcarriere tot op heden?

Ik ben 43 jaar, ongetrouwd en geen kinderen, en woonachtig in Maarssen. Ik ben zelf redelijk laat begonnen met voetbal, op mijn 12e. Ik ben begonnen bij Voorwaarts om vervolgens te gaan spelen bij Velox. In die tijd een grote club en oa de jeugd-amateurtak van FC Utrecht. Ik heb daar in de B1 en A1 gevoetbald. In mijn 2e jaar in de A1 heb ik een zware knieblessure opgelopen en ben in 2 jaar tijd, 3x geopereerd. In de 5 jaar daarna heb ik veel gerevalideerd en ná een paar trainingen/wedstrijden volgde er steeds weer een terugslag. Uiteindelijk heb ik besloten om een aantal jaar niet meer te voetballen. Op mijn 24e ben ik weer gaan voetballen bij Hercules, vervolgens bij OSM'75 en nog een half jaar in Nieuw Zeeland. In 2001 nog even kort bij OSM'75, maar ná wederom een zware (enkel)blessure, besloten om te stoppen met voetbal. Ik heb toen mijn trainerspapieren gehaald, en ná 4 jaar coach van de A1-junioren bij OSM'75, doorgestroomd als Damestrainer daar (2 jaar). Vervolgens 3 jaar trainer/coach van vv Benschop Dames en nu mijn 2e seizoen bij SDO Dames in Bussum.

Hoe is de overgang naar de landelijke klasse voor je elftal verlopen? Het niveau is toch stukken hoger dan dat jullie gewend waren?

Inderdaad is het nivo een stuk hoger. Elke fout die je nu maakt wordt afgestraft, maar dat maakt de uitdaging wel erg leuk. Al een paar jaar werd er gedroomd van dit nivo en nu is het zover. Voor de meesten is dit even wennen, maar elke week gaat het weer een klein stukje beter. De groep is nog wel wat wisselvallig, maar dit komt ook mede door de relatief jonge groep. Een groot aantal dames deed het als een leuke hobby erbij, maar op landelijk nivo wordt er meer gevraagd. Je ziet dat dat even wennen is, maar ik zie ook zeer zeker progessie. De wisselvalligheid is nog wat groot, dat zal stabieler moeten worden. Daar werken we nu momenteel heel hard aan.

Wat is de doelstelling voor SDO voor dit seizoen?

De doelstelling is om lekker mee te doen dit seizoen. Een plek tussen plaats 5 en 8 is de doelstelling dit seizoen, dit moet mogelijk zijn met deze groep. De laatste weken hadden we helaas te maken met veel blessures, waardoor we 4 tot 5 speelsters missen. Dan zie je wel dat we in de breedte nog niet breed genoeg zijn om dit op te vangen.

En wat op langere termijn, is hoofdklassevoetbal mogelijk in Bussum in de toekomst?

Ik denk dat een stapje hoger in de toekomst zeer zeker mogelijk is. Maar voor nu zien we dit seizoen als leerjaar, om de jaren daarna een vaste ploeg te zijn die meetelt in de 1e klasse. Wat daarna mogelijk is, is afhankelijk van de doorstroming en eventuele aanwas van buitenaf. Je ziet dat er veel clubs zijn die investeren in de jeugdopleiding en het is zaak om daarin bij te blijven en niet voorbij gestreefd te gaan worden door andere clubs. Maar de toekomst ziet er zeker goed uit en hopelijk zijn er ook spelers van buitenaf die de weg naar Bussum weten te gaan vinden. Als die 2 zaken bij elkaar gaan komen, dan zou die hoofdklasse wel eens eerder in zicht kunnen gaan komen dan dat we nu voor ogen hebben.

Zijn jullie een eigen club in de vereniging, of krijg je steun vanuit het hoofdbestuur?

Ik spreek regelmatig collega Damestrainers en besef me steeds meer in wat voor een luxe positie wij verkeren bij SDO! Vanuit het hoofdbestuur krijgen wij alle steun en medewerking om het Dames- en meisjesvoetbal te laten floreren. Mede ook door 2 fantastische mannen als Edwin Veen en John van Gog (2 vaders) die al jaren en jaren deze groep begeleiden. Ik ben echt in een warm bad terecht gekomen en de Damestak is minstens zo belangrijk als de Herentak. Tevens zijn wij zeer bevoorrecht dat wij een eigen hoofdsponsor hebben, Toyota Toonen, die vorig seizoen een contract heeft afgesloten voor 5 jaar en die de meiden en begeleiding daarmee optimaal ondersteund.

Hoe zit het bij SDO met de doorstroming van het meisjesvoetbal? Komen er talenten aan?

Voor dit seizoen hebben wij bij de club besloten om 1 jaar geen meisjes A-jeugd te hebben, zodat de meisjes B en de 2 Damesteams ruim in de speelsters zitten. De groepen hierachter, B- t/m E-jeugd, zijn nu goed bezet. Vooral bij de B- en C-jeugd lopen een aantal grote talenten rond. Ná de winterstop zijn wij dan ook van plan deze talenten af en toe mee te laten trainen met de groep erboven. Vanuit de B-jeugd zullen dat 5 speelsters zijn die een aantal trainingen met de dames gaan meedoen.

Jullie site over de vrouwen ziet er prima uit. Is PR voor de vrouwen belangrijk voor de gehele vereniging?

Wij vinden van wel. Onze site www.sdodames.nl wordt veelvuldig bezocht en we doen er ook alles aan om dit een levendige site te laten zijn. Zo zijn er diverse filmpjes te zien die door de meiden zelf worden gemaakt en de wedstijdverslagen staan er in principe elke zondagavond al op. SDO Dames is nog niet zo'n hele grote bekendheid in het Damesvoetbal, maar door prestaties en de website zal daar heel snel verandering in moeten gaan komen. Zo organiseren wij aan het eind van het seizoen ook een 3-daags Internationaal Damestoernooi van 17 t/m 19 mei 2012 en dat beloofd een grote happening te gaan worden. Mochten er teams zijn die deze fantastische dagen willen meemaken, dan kunnen zij zich aanmelden via de site; www.xltournament.com

Wat waren jou persoonlijke hoogtepunten binnen het vrouwenvoetbal?

Dan zijn er tot nu toe 2. Mijn debuutjaar als Damescoach was bij OSM'75 en ook direkt het debuut in de 2e klasse. Met maar 13 Dames speelsters in totaal bij deze club wisten wij ons te handhaven in de middenmoot, een uitmuntende prestatie was dat. Het andere hoogtepunt was natuurlijk afgelopen seizoen. Ondanks diverse tegenslagen wisten de SDO-dames zich in de laatste wedstrijden op een fantastische wijze op te richten en te promoveren naar de 1e klasse. En wie weet volgt er binnen een aantal jaar nog een hoogtepunt met promotie naar de hoofdklasse.